Moederschip

Over het moederschap in rustig kabbelende golven en in woelige waters

Week van de Pleegzorg: vijf vragen aan… een pleeggrootouder

Pleeggrootouders, het is een grote groep binnen de pleegzorgers. Grootouders die hun kleinkinderen opvangen omdat hun eigen kinderen dat (tijdelijk) niet kunnen, het is een vorm van pleegzorg die niet veel mensen kennen. En toch komt het heel vaak voor. Ik sprak met de grootmoeder van een jongen van acht jaar oud.

 

1. Wanneer en hoe ben je pleeggrootouder geworden?

In maart 2015 startte het netwerkonderzoek om pleegouder te kunnen worden van mijn kleinzoon, die sinds december 2014 bij ons inwoont.

 

2. Wat is het moeilijkste aan de rol van pleeggrootouder?

Voor mij zijn er twee dingen: enerzijds de relatie met mijn dochter in goede banen leiden. Uiteindelijk hebben wij haar zoon bij haar “weggehaald”, wat niet gemakkelijk was. Zeker niet omdat zij het probleem eerst niet echt kon zien. Maar na verloop van tijd is de vredeweergekeerd en zijn de contacten tussen ouders en pleeggrootouder volgens mij gemakkelijker dan andere pleegouders en ouders. Je kent de achtergrond van je kleinkind van bij zijn geboorte, je kent de ouders waardoor info-uitwisseling vlotter verloopt. Ook de wissel in het weekend tussen de mama en de papa gebeurt gewoon bij ons thuis, dat brengt meer rust voor ons kleinkind.

En ten tweede ben je grootouder maar tegelijk ook een ouder waardoor je bvb. naar ouderavonden gaat, sportactiviteiten voor je rekening neemt ,…. Terwijl dit eigenlijk de taak is van de ouders. Je dagactiviteiten zijn terug actiever i.p.v. rustiger.

 

3. Hoe gaat jouw dochter ermee om dat haar zoon nu bij jou woont?

In het begin waren er frustraties, hierdoor vielen er soms harde woorden en vertrok ze met slaande deuren. Na een tijdje moet je als grootouders (ouders) die problemen aan de kant zetten wetende dat de dochter nooit zal veranderen. De knop omdraaien is niet evident maar wel het beste voor jezelf om verder te kunnen.

De relatie met de ex- schoonzoon verloopt wel beter. Hij vindt het van in het begin het beste dat zijn zoon bij ons woont.

 

4. Hoe zie je de toekomst als pleeggrootouder?

De kleinzoon is gelijk een zoon voor ons . Hij heeft bij ons zijn plaatsje gekregen en vrij snel voelde dit voor hem als ‘safe’ aan. Hij zal dan ook bij ons blijven wonen tot de dag dat hij beslist om op eigen benen te staan.

 

5. Wat is jouw gouden raad voor andere pleeggrootouders?

Ik weet niet of je hier echt een gouden raad kunt geven daar de omstandigheden dikwijls uiteenlopend zijn. Misschien: je zoon of dochter geen verwijten geven?

Een plaatsing kan er door zoveel verschillende redenen komen: zich niet goed in hun vel voelen, door een scheiding de zorg van hun kind niet meer echt aankunnen, het financiële plaatje…

Het opvoeden van je kleinkind is niet altijd rozengeur en maneschijn, maar de liefde die je hiervoor in de plaats krijgt is puur. Hiervoor doe je het elke dag weer opnieuw ❤

 

Bedankt voor je openhartigheid, lieve oma! Je weet de onvoorwaardelijkheid voor je kleinkind mooi onder woorden te brengen.

Morgen laat ik een jongere aan het woord die zelf in een pleeggezin woont.

Eén reactie op “Week van de Pleegzorg: vijf vragen aan… een pleeggrootouder”

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *