Moederschip

Over het moederschap in rustig kabbelende golven en in woelige waters

Waarom De Luizenmoeder in Vlaanderen geen succes kent

Februari 2018, de start van de reeks De Luizenmoeder op de Nederlandse televisie. De zeer karikaturale schets van het leven van ouders in een basisschool werd meteen een schot in de roos. Het succes was vooral te verklaren door het uitvergroten van die typische kleine dingetjes waar een schoolouder mee te maken krijgt (nieuwsbrieven, luizenplagen, traktaties, meehelpen op school…) Het was voor elke ouder heel herkenbaar.

Augustus 2018. opnames voor de Vlaamse ‘remake’ van deze serie. Torenhoge verwachtingen begonnen zich te vestigen in de hoofden van de Vlaamse kijker. Want zo’n steengoede reeks, uitgewerkt op Vlaams niveau, dat zou een succesverhaal zijn!

Helaas bleek het tegenovergestelde het geval. ‘Never change a winning team’ is hier in Vlaanderen wel zéér letterlijk genomen. Ondanks de fantastische cast, zijn de reacties toch maar lauw. En als je met zo’n topcast nog geen goede serie kan maken, dan zegt dat veel over het scenario.

Daar zit de grote fout volgens mij. Dit is helemaal geen Vlaamse remake, maar een klakkeloze kopie met letterlijk overgenomen dialogen en personages die qua uiterlijk zo dicht mogelijk moeten aanleunen bij het origineel. Ik hoop ergens dat dit geen bewuste keuze was van de scenaristen, maar dat ze bij het overkopen van de rechten gewoon gebonden waren aan bepaalde vaste waarden, ofzo iets.

Als je karakters uit een serie al kent, ga je automatisch vergelijken bij een remake. En hier is er weinig te vergelijken, niemand kan namelijk tippen aan het originele karakter. Er is maar één narcistische directeur, één labiele voorzitster van het oudercomité en vooral maar één juf Ank. Al probeert Lynn Van Royen echt wel het beste te halen uit haar rol van Hannah, dat moet ik haar nageven.

Uiteraard lagen de verwachtingen al heel hoog bij iedereen die de serie kende vanuit Nederland. Daar hadden ze nog het verrassingseffect in hun voordeel, er waren nog geen beloftes gedaan, geen karakters gezet en de kijker was nog niet doodgeslagen met grappige oneliners en idiote doe-liedjes.

Ik had zo graag gehad dat ik even veel van deze reeks zou houden als van het origineel, er is nog nooit iemand doodgegaan aan een beetje chauvinisme. Maar helaas…

Gelukkig start op 10 februari seizoen 2 in Nederland. Wees er maar zeker van dat ik deze wel terug met veel plezier zal bekijken.

 

 

Zijn jullie het met mij eens, of net wel fan van de Vlaamse versie?

 

4 Antwoorden op “Waarom De Luizenmoeder in Vlaanderen geen succes kent”

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *