Moederschip

Over het moederschap in rustig kabbelende golven en in woelige waters

Soms zou ik een pauze willen in het moederschap

De schoolvakanties, het zijn soms toch heftige periodes als je kinderen hebt. Ik blogde er al over tijdens de zomervakantie, maar ook nu val ik er weer aan ten prooi. Zowel de herfst- als de krokusvakantie waren heel leuk en zelfs ontspannend te noemen. Maar zodra een vakantie langer dan een week duurt, lijkt het hek hier van de dam. Plots veranderen mijn meestal rustige kindertjes in kleine monsters die niets meer zelf kunnen, niet meer luisteren en alleen nog elkaars speelgoed willen. En daar krijg ik soms echt grijs haar van. Het is dat we hier geen behang hebben, anders had ik hen er al lang achter geplakt deze week.

Moeder zijn is intens op zoveel vlakken. Het is mooi, magisch en verrijkend, maar bij momenten ook uitputtend, gekmakend en vol frustraties en twijfels aan jezelf. Kleine fuckers versus met glitter bedekte eenhoorns, en alles daar tussenin. Het is een constante zoektocht van trial and error, met meer errors dan je op voorhand had kunnen denken. Het is jezelf keihard tegenkomen en al die dingen doen waarvan je had gezegd dat jij ze als moeder nooit zou doen.

Mama ben je 24/7, een pauze in het moederschap is dus een utopie. Zelfs als je kinderen fysiek niet aanwezig zijn, zitten ze toch ergens op de achtergrond verstopt in je denken en handelen. Ook als ze niet bij jou zijn, sta je eerder in een standby-modus dan dat je de uit-knop eens echt kan aanzetten. En dat zou ik soms wel eens willen. Eens terug gewoon Sanne zijn in plaats van moeder. Tijd hebben om een heel seizoen van een serie te bingewatchen op een weekend tijd, terwijl ik niets anders dan pizza eet. Eens rustig in bad zitten zonder achtergrondlawaai van ruziemakende kinderen. Of een boek lezen in de zon zonder constant over mijn schouder te moeten kijken of er iemand gevallen is/ze elkaar te lijf gaan/het te stil is (want dat is altijd een slechter teken dan 150 decibel aan kindergeluid).

Soms wou ik dat ik een denkbeeldige stekker had, die ik af en toe eruit kon trekken om dan weer helemaal op te laden. Helaas zijn moeders er -in tegenstelling tot navelstrengen- nog niet in geslaagd om zoiets te laten groeien. In afwachting hiervan zal ik toch een manier moeten vinden om om te gaan met de drukte van de vakanties. Beroep doen op de crèche nu het nog kan, oma’s inschakelen totdat zij het zelf niet meer trekken, en zoveel mogelijk dingen doen buitenshuis. Want dat is ook een zekerheid: op een ander zijn ze altijd braver.

Succes mama’s voor de laatste week paasvakantie 😉

 

 

7 Antwoorden op “Soms zou ik een pauze willen in het moederschap”

  • Ja vakantie is altijd intens hé. Gelukkig wordt het deze week mooi weer, zodat ze meer buiten kunnen. Scheelt al veel. Maar de zomervakantie vind ik echt verschrikkelijk. Ik ben 9 weken thuis met de kids en dat is écht GEEN cadeau.

  • Tot nu toe hebben wij er bewust voor gekozen om al onze gezinsvakanties buiten de schoolvakanties om te nemen en dan samen op reis te gaan. Het gevolg is dat elke schoolvakantie tot nu toe onze kinderen in crèche waren of op kleuterkampje/ speelpleinwerking. Tot nu toe heb ik dus nog nooit echt een groot verschil ondervonden tussen schoolweken en niet-schoolweken (behalve de puzzel van wisselende opvanguren en locaties bij kampjes en op het einde van de grote vakantie dat de kinderen bij gebrek aan routine en discipline het wel meer gaan uithangen).

    Vanaf september zijn mijn oudste in het eerste leerjaar en dan zal alles wijzigen. Vanaf dan vallen onze vakantiedagen samen met schoolvakanties en daar zie ik wel wat tegen op in alle eerlijkheid.

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *