Moederschip

Over het moederschap in rustig kabbelende golven en in woelige waters

Over positiviteit en energie

Zoals ik in mijn maandoverzicht al schreef, doe ik mee aan de najaarschallenge van Blogboost waarin verschillende bloggers uitgedaagd worden om over bepaalde thema’s te schrijven. Het eerste thema is ‘Positiviteit en energie’. Voor mij zijn dit eigenlijk twee totaal verschillende dingen. Positief in het leven staan is iets dat me heel natuurlijk afgaat. Ik zie aan alles voor- en nadelen en kan heel goed omdenken als iets niet gaat zoals ik het wil. Nochtans ben ik een planner, maar helaas zijn plannen niet alleen afhankelijk van mijn persoon, dus moeten ze ook weer vaak gewijzigd worden. Zeker als je kinderen hebt, komen er wel dingen tussen als ziektes, afbellende babysits, corona-thuisblijfdagen en meer van dat leuks… Maar ook dan zie ik al snel weer nieuwe kansen om dingen op te lossen. Ik ben een fervent aanhanger van de religie van Steve Van Herreweghe en zijn god “Astamaris”, dat helpt enorm om alles te relativeren.

Positiviteit is dus iets dat gewoon in mij zit, dat komt helemaal vanzelf. Mijn energie daarentegen, daarover moet ik constant waken sinds ik kinderen heb en al meer dan vijf jaar niet doorslaap. Ik heb een batterij die snel leeg is en kan niet veel prikkels tegelijk of langdurig aan. Krijsende kinderen, teveel licht, broeken die niet goed zitten, verschillende geluiden door elkaar… ik kan daar ongelooflijk snel moe van worden. Gelukkig voel ik de laatste tijd beter aan wanneer het zover is, en weet ik ook weer hoe ik kan opladen. Eenzaamheid en stilte zijn dan mijn favoriete kompanen. Als ik twaalf jaar geleden geen lief gevonden had, was ik zeker ook een goede kluizenares geworden, met een stuk of 37 (niet al te veel miauwende) katten 🙂

Die twee elementen vind ik vooral buitenshuis, omdat alleen thuis zijn nu eenmaal moeilijk is als je een gezin hebt. De natuur intrekken, al wandelend of lopend, en een goede podcast erbij en ik kom weer helemaal zen terug.

Als het dan toch eens gebeurt dat ik helemaal alleen thuis ben (bijvoorbeeld op woensdagochtend) is dat een enorme luxe waar ik echt heel bewust van probeer te genieten. Ik vind het dan zelfs niet erg om mijn huishouden te doen. Weet je wel hoe mindful het is om je was te plooien of de vaatwasser uit te laden zonder gillende kinderen ernaast? (Oh boy, dit had mijn zestienjarige ik moeten horen). Ook meer dan één hoofdstuk lezen, in bad gaan met een maskertje erbij, netflixen of met een tas thee een halfuur naar de tuin staren, behoren dan plots tot de mogelijkheden. Wie mij in het gekkenhuis wil krijgen, moet gewoon die woensdagochtend afnemen en het zal niet lang duren. (Bedankt trouwens aan de scholen die het altijd geweldig vinden om net op die dag een pedagogische studiedag te zetten. Vijf.keer.per.jaar.)

8 Antwoorden op “Over positiviteit en energie”

  • Het luik over energie is voor mij zeer herkenbaar. Ik was onlangs op weekend met vrienden met kinderen en kon nadien geen pap meer zeggen. Ik heb echt veel nood aan rust en stilte, nog meer dan ik misschien dacht.

  • Ik ervaar net hetzelfde: die positiviteit lukt me gemakkelijk maar mijn energielevel moet ik ook steeds bewaken. Ik heb nochtans wel een goed slaperke, maar toch, die grens is daar soms sneller dan ik denk. Ik ben ook woensdag thuis maar dus compleet met baby, ik vind dat leuk maar soms het is geen me-time inderdaad. Maar de 2-3 uur die hij dan ‘s middags slaapt, zijn dan wel weer voor mij, hoera!

  • Oh ja, die woensdagochtenden zijn hier ook goud waard. Ook al zijn ze netto maar drie uren, het heeft mij de broodnodige adempauze midden in de week. Ik hoop maar dat het niet weer van lockdown zal zijn binnenkort!

  • Waken over mijn energie is hier ook meer dan nodig. Dus ik probeer dat goed te doen (lukt absoluut niet altijd) en hoop keihard dat we niet opnieuw naar een lockdown gaan, want terug elke dag met drie thuis, dat kan mijn energieniveau niet meer aan.

  • Ja, die zalige stilte. Daar kunnen we soms alleen maar van dromen. En dan te bedenken dat ik op school ook nog halftijds tussen 20 kinderen zit. Maar gelukkig luisteren die wel als ik iets vraag 😉.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: Inhoud geblokkeerd