Moederschip

Over het moederschap in rustig kabbelende golven en in woelige waters

Moederschip

Over een andere boeg

Het is zover! Na vier maanden stressen heb ik eindelijk goed nieuws gekregen: IK WORD JUSTITIEASSISTENT!

In het najaar van 2020 volgde ik loopbaanbegeleiding, omdat ik met een aantal vragen zat en er steeds meer dingen in mijn werk waren waar ik tegenaan liep. Ik heb hier al eens geschreven over mijn job als sociaal werker bij Kind en Gezin en waarom ik dat werk graag doe. Dat is nog steeds het geval, maar blijkbaar zijn andere voorwaarden zoals voortdurend iets nieuws kunnen bijleren, een hecht team met een open communicatie en een teamverantwoordelijke die knopen kan doorhakken (nu zijn we “zelfsturend”) toch ook wel zeer belangrijk voor mij.

Een week nadat ik de loopbaanbegeleiding had afgerond en zicht had op wat voor mij de perfecte job zou zijn, kwam er een vacature voor justitieassistent op mijn pad, een job die me al heel lang aansprak. Ik doorliep het gevraagde profiel nog eens samen met mijn loopbaanbegeleider en wat bleek? Op mijn lijf geschreven! Het feit dat Jef Vermassen mijn tieneridool was, had dat natuurlijk ook al wel kunnen weggeven haha 🙂

Als justitieassistent heb je een heel gevarieerd takenpakket: er zijn strafrechtelijke opdrachten (zoals ex-gedetineerden begeleiden als ze vrijkomen onder voorwaarden, het opvolgen van werkstraffen…) en burgerrechtelijke opdrachten (zoals bemiddeling tussen daders en slachtoffers, sociaal onderzoek bij scheidingen, slachtoffers begeleiden bij hun gerechtelijke procedure…) met andere woorden: het wordt daar nooit saai.

Ik besloot dus mijn kans te wagen en te solliciteren, ook al werd ik een klein beetje afgeschrikt door de lange procedure. Ik diende mijn CV en motivatiebrief in eind december en daarna was het (zoals dat gaat bij de Vlaamse Overheid) een paar weken wachten of ik zou kunnen meedoen met de tests. Daar was ik eigenlijk vrij gerust in, want die eerste selectie gebeurt eigenlijk gewoon op basis van diploma.

Het bleek inderdaad goed nieuws te zijn, en begin februari stond er een ‘psychotechnische test om de analytische en organisatorische vaardigheden te toetsen’ op het programma. Ik had geen idee wat ik me daarbij moest voorstellen, en ook Google maakte me niet veel wijzer want er waren duizenden soorten van die testen. Uiteindelijk bleek het beter mee te vallen dan ik had gevreesd. Ik moest geen getallencombinaties aanvullen of rare figuren logisch proberen interpreteren. Oef!

Eind februari kreeg ik na weken nagelbijten het nieuws dat ik geslaagd was en een persoonlijkheidstest en competentie-interview zou mogen meedoen. Dit vond ik minder stresserend want daar kon ik toch niets aan veranderen of voorbereiden. Ik bleek competent te zijn en mijn persoonlijkheid viel blijkbaar ook goed mee want ik stroomde door naar de laatste ronde: het jurygesprek en de casus.

Ik had in maart een gesprek met twee directeurs van een justitiehuis en de selectieverantwoordelijke van de Vlaamse Overheid. In dit gesprek moest ik ook terplekke een (zeer heftige) casus bespreken met enkel een paar minuten voorbereidingstijd voor het lezen. Ik kon totaal niet inschatten hoe ik het had gedaan. En dan was het opnieuw een maand wachten op het resultaat…

Het verlossende nieuws kwam deze week en vanaf juni zal ik dus aan de slag gaan als justitieassistent! Ik kan niet wachten om aan deze nieuwe uitdaging te beginnen.

15 Antwoorden op “Over een andere boeg”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: Inhoud geblokkeerd