Moederschip

Over het moederschap in rustig kabbelende golven en in woelige waters

Is het leuker om de oudste of de jongste te zijn?

Een vraag die ik me soms stel als ik naar mijn kinderen kijk: wat zou nu eigenlijk de leukste positie zijn om op te groeien? Wij hebben maar twee opties, dus ik kan alleen vanuit die ervaring schrijven. Ik ga het in deze post dan ook enkel hebben over de oudste en de jongste in een gezin.

Het oudste kind

De oudste maakt het pad vrij voor de jongste, zegt men wel eens. Als moeder of vader ga je samen met je eerste kind op zoek naar wat voor ouder je bent, met veel trial and error. Je leert eruit en neemt die ervaring mee naar een volgende kind.

Bij een oudste gebeurt alles voor de eerste keer. Het cliché wil dat er dan ook meer documentatiemateriaal is. Hier is dat eigenlijk niet het geval, volgens mij hebben wij even veel foto’s gemaakt van allebei de kinderen.

Een eerste kind zou verantwoordelijker en serieuzer zijn. Dat klopt dan weer wel wat De Dochter betreft. We moeten haar vaak zeggen dat wij verantwoordelijk zijn voor haar broer, en niet zij. Soms lijkt het alsof het leed van heel de wereld op die kleine schoudertjes rust, terwijl de jongste vrolijk door het leven huppelt.

De oudste zou het meeste aandacht krijgen, maar dat lijkt me vrij logisch als er nog maar één kind is, toch? De Dochter heeft inderdaad meer één-op-één tijd met ons gehad, maar anderzijds heeft ze dan bvb. nooit tussen ons in geslapen toen ze een peuter was, aangezien we toen al met een baby op de kamer lagen en ik er echt niet nog een snurkend/kreunend/smakkend wezentje bij kon hebben :p

Het leven van het oudste kind wordt de eerste maanden na de komst van de tweede grotendeels bepaald door het dagritme van broer/zus: de dag wordt afgestemd op eetmomenten en dutjes. Soms moesten we naar huis gaan omdat die kleine dreumes moest slapen. Gelukkig viel dat allemaal wel goed mee en vonden we snel een evenwicht daarin. Ik heb alleszins niet het gevoel dat ze daar veel last van had. Want tijdens die dutjes was er dan weer extra tijd voor haar.

Het jongste kind

Bij nummer 2 ben je als ouder heel wat chiller. Je hebt het allemaal al een keer gezien (tandjes krijgen, een hele winter lang ziek zijn, zindelijkheidstraining…), dus je voelt je op een bepaalde manier geruster. Al kan dat ook omgekeerd werden, nét omdat je nu weet wat er allemaal kan gebeuren. En uiteraard is een tweede kind weer helemaal anders dan een eerste op vlak van persoonlijkheid en karakter, dus daar komen toch nog nieuwe uitdagingen kijken. Wat bij de oudste werkte, werkt niet noodzakelijk ook bij het volgende kind.

In het boek ‘De tweede’ van Lynn Berger (er is trouwens ook een podcast van!) worden heel wat karaktereigenschappen toegekend aan tweede kinderen. Die zouden onder andere mondiger en rebelser zijn. Ik moet zeggen dat dat hier allemaal klopt 🙂 Er is een theorie die verkondigt dat tweede kinderen vaker ‘de clown’ zijn omdat de positie van verantwoordelijke oudste al ingevuld is. Ze zouden ook beter kunnen delen, omdat ze nooit anders hebben geweten. Check en check!

Je kind is ook wat zelfverzekerder, het heeft altijd een groter voorbeeld rondlopen die kan laten zien hoe het moet. Iemand heeft alle moeilijke dingen al eens voorgedaan en hij/zij kan daar naar opkijken. Zo worden al die eerste keren toch net iets makkelijker, zoals niet alleen zijn op de eerste schooldag.

Wat betreft die eerste keren, die waren hier toch wel even speciaal als bij de oudste. Zeker omdat zijn eerste keren meteen ook onze laatste keren waren. Voor de laatste keer die eerste stapjes, een flesje of de borst geven, de eerste verjaardag…  Je neemt telkens afscheid van een tijdperk.

Nog een belangrijk verschil: de tweede begint sneller aan alles wat voor de oudste verboden was 😀 Snoep, schermpjes… De Zoon zag het al voorbijkomen bij zijn zus en tegenhouden was dus moeilijker.

Mijn conclusie? Ik vind dat beide posities voor- en nadelen hebben. Laat ons maar stellen dat er door hen alle twee bij momenten ten volle geprofiteerd wordt van hun status 😉

5 Antwoorden op “Is het leuker om de oudste of de jongste te zijn?”

  • Zelf heb ik nog geen kinderen maar ik ben wel de middelste van 3. Ik heb een oudere broer van +1 jaar en een jonger zus -7 jaar. Mondiger en rebelser zou ik eerder toeschrijven aan mijn broer, mezelf vind ik verantwoordelijk en serieuzer. Mijn broer blies eerder bruggen op ipv het pad vrij te maken 😉 Van mijn zus bestaan er dan weer heel wat meer foto’s en video maar dat zal ook wel met het 7 jaar verschil en de digitalisatie te maken hebben ;). Volgens mij is er vooral een groot verschil ook tussen jongens en meisjes in dezelfde posities ;).

  • ‘k vind dat wel straf hoe die oudste (ook mijn oudere zus, ook mijn oudste zoontje) altijd de verantwoordelijkheid lijkt te dragen. ‘k vraag me ook af of ik dat soms teveel opleg. Ik zou hem wat meer onbezorgdheid willen toewensen, maar blijkbaar zit dat er toch zo in.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: Inhoud geblokkeerd