Moederschip

Over het moederschap in rustig kabbelende golven en in woelige waters

Moederschip zomer-ABC

Geen maandoverzicht deze keer maar ineens de hele zomer, moet kunnen! Deze zomer is echt voorbijgevlogen. Eens kijken wat wij zoal hebben beleefd:

Als ik ooit minister zou worden, wil ik hier mijn ministerie vestigen. De Dochter (duidelijk die van haar moeder) was in de wolken met haar eenhoorn-en-glitter chocolade uit een winkeltje in Middelburg. Wij namen ook nog onder andere karamel, babbelaar, cheesecake en bolus (een Zeeuwse lekkernij) chocolade mee. Keuzestress!

Ik was niet snel genoeg voor een volledige foto

Beste aankoop van de laatste maanden: een fotoprintertje. Eindelijk nieuwe fotootjes voor in mijn agenda, op onze whiteboard in de keuken, in hun plakboek… Het werd een (uiteraard roze) Canon Zoemini, omdat die foto’s geen witte randjes hebben en zelfklevend zijn. Heel blij mee!

Cinema. De kindjes zagen maar liefst drie films deze zomer, normaal is dat hun jaargemiddelde. Ik denk dat het weer er voor iets tussen zat 🙂

De zeven zussen. Ik raakte dan toch in de ban van De Zeven Zussen. Al twee jaar denk ik dat het niets voor mij zou zijn, wegens te veel historische/culturele verhaallijnen. Maar ik ging toch overstag en eigenlijk bleek dat goed mee te vallen met die geschiedenis. Ik pauzeerde er zelfs mijn Kobo-abonnement voor aangezien alle boeken toch een aantal maanden in beslag zullen nemen. Ik ben nu bezig aan het derde boek en het is genieten!

En dan hier mijn niet-aanraders:

  • Een plek om te vergeten (John Burley). Het verhaal speelt zich af in een psychiatrisch centrum, waar een nieuwe vreemde patiënt zich aanmeldt en voor de nodige verwarring zorgt. De ontknoping zag ik al van mijlenver aankomen, terwijl volgens Goodreads het voor de meesten “een bommetje” was. Een boek om te vergeten dus.
  • Het spel van leugens (Anna West). Ook deze is er geen om echt aan te bevelen. Ik werd weer verleid door de korte inhoud (koppel vermoordt per ongeluk zoontje dat zeventien jaar later toch weer opduikt), maar had al na een paar hoofdstukken door dat het me niet lang zou kunnen boeien. Ik beet door (wat ik zelden doe bij slechte boeken maar ik had hoop), helaas bleek het inderdaad een verspilling van mijn dierbare leestijd te zijn.
  • Roofdier: een boek van therapeute Lieve Van Weddingen waarin ze haar jaren met een seksverslaafde man neerschrijft. De héle tijd was ik aan het denken: “maar allez, zoiets schrijft ge toch niet over uw man voor heel Vlaanderen…” Ook al vind ik het heel erg wat ze meegemaakt heeft, ik vond het van haar kant uit eigenlijk even respectloos maar ja, blijkbaar verkoopt het boek heel goed en wat is dan respect he.
  • Het feest (Dimitri Casteleyn). Opnieuw een veelbelovende achterflap (misschien moet ik die gewoon niet meer lezen), waarin een steenrijke kasteelheer zijn oude klasgenoten op een reünie trakteert. Het boek wordt omschreven als een pageturner en dat heb ik dan ook zeer snel gedaan.

Wat me wél kon bekoren is de laatste van B.A. Paris, De Therapeut. Maar deze schrijfster stelt dan ook nooit teleur 🙂 Stond ook nog op mijn leeslijst: Middernachtbibliotheek, maar daar ben ik nog niet aan toegekomen. Iets om naar uit te kijken in september!

Fuck you very very much. Streamz kon me deze zomer heel goed bezighouden. Onder andere Why women kill en Mijn slechtste beste vriendin passeerden de revue, maar vooral Fuck you very very much met Frances Lefebure vond ik heerlijk verfrissend.

Gefietst. We zitten hier met een kleine Wout Van Aert in huis, 4 jaar en hij fietst al bijna 10 km. Gelukkig gaat hij meestal met zijn papa, want moeder moet serieus moeite doen om hem bij te houden (of de batterij van haar elektrische fiets aanzetten ;))

Heel veel kampjes. Maar echt veel. Van de negen weken zomervakantie (dat weet je dus ook pas als je een moeder bent, dat twee maanden geen acht weken zijn) gingen ze er zes naar kampjes. Een paar waren echt heel creatief, met een verhaalopbouw waar Agatha Christie nog een puntje aan zou kunnen zuigen. Er werd zelfs veel aandacht besteed aan de decoratie en bijhorend foto- en videomateriaal. De kindjes vonden het top!

Indoor speeltuin. Meestal staan indoordingen beschreven in mijn winteroverzichten maar deze zomer was wel eigenlijk een soort van winter dus hierbij een eervolle vermelding voor Plopsa Indoor Hasselt. Deze speeltuin is niet zo groot maar er was toch entertainment genoeg voor een hele dag.

Kwakkelzomer. Hier komt een onpopulaire opinie: Loved it! Echt waar, ik was zo blij dat we eens een zomer zonder hittegolven hebben gehad. En regen genoeg voor de plantjes en de gazons. Als je ziet hoe het er elders in de wereld aan toe is gegaan, mogen we onszelf eigenlijk nog gelukkig prijzen. Liever dit dan een zomer zoals vorig jaar vol puffen, zweten en slapeloze nachten.

Levenswijsheden. “De jongen, de mol, de vos en het paard” was eindelijk eens beschikbaar in de bib. Prachtig!

En deze zou wel eens door mij geschreven kunnen zijn.

Mattel play. Jaja, daar is ze weer met haar indoor speeltuinen. Toch dé ontdekking van 2021 voor ons. Top tip voor de herfstvakantie!

Overstromingen. Als het geen ontsnapte militair of door corona extra gesloten scholen zijn waarmee Maasmechelen in het nieuws komt, dan zijn het wel overstromingen. We ontsnapten aan het ergste maar het was toch wel even spannend. Nooit saai hier aan de Maas 🙂

Pakawi Park. De vroegere Olmense Zoo had een slechte naam, dus besloten ze die maar te veranderen. Wij hebben ons toch geamuseerd in deze kleine -lichtjes afgeleefde- dierentuin met heel wat verrassingen zoals bruine beren, wolven en zelfs twee giraffen.

Robotland. De Man en De Zoon zaten er drie uur voor in de auto, maar blijkbaar loonde dat de moeite want er werd gereden met een heftruck, met robots gespeeld en zelfs gevlogen in een flight simulator.

Show van K3. En terwijl de boys in Robotland zaten, ging ik met De Dochter naar de afscheidsshow van Klaasje. En ik moet toegeven, ik vond het eigenlijk geen straf om daar anderhalf uur te zitten. Heb ik soms eens meegezongen? Ik bevestig noch ontken. Benieuwd wie de opvolger wordt!

The unbreakable Kimmy Schmidt. Netflix-ontdekking van deze zomer. Over de avonturen van een vrouw die na vijftien jaar uit een bunker en bijhorende sekte wordt bevrijd en haar weg moet zoeken in de moderne wereld. Zwaar van de pot gerukt, maar verstand op nul en bingen maar!

Uren speelplezier hebben ze gehad met een stuk speelgoed van hun vader dertig jaar geleden. Simpeler dan een parcours volgen met een knikker is het nochtans niet 🙂

Villa Zuid-Afrika. Plaatsvervangende schaamte, dat was het enige dat ik kon voelen bij het bekijken van dit programma. Het vettige Kempische accent van Kathleen Aerts kon ik nog loslaten, maar de vele toespelingen die zij en haar man maakten over hun seksleven (een bloemlezing: hete bomma, kletsen op de poep…) was er teveel aan. De beelden van Zuid-Afrika zelf maakten veel goed, maar of dat genoeg gaat zijn om de reeks uit te zitten…

Zeeland. Vorige week gingen we nog een paar dagen naar Roompot Beach Resort in Zeeland. We zaten er in een huisje naast een bende luidruchtige (zijn ze dat ooit niet) Nederlanders die per se tot 3 uur ‘s nachts schlagers uit hun keelgat moesten persen. Doodvermoeiend! Maar het uitzicht was gelukkig wel de moeite.

Hoe was jullie zomer?

8 Antwoorden op “Moederschip zomer-ABC”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: Inhoud geblokkeerd