Moederschip

Over het moederschap in rustig kabbelende golven en in woelige waters

Moederschip maand-ABC

Elke maand blik ik aan de hand van enkele letters terug op de afgelopen maand. Veel leesplezier!

 

Aaibaarheidsfactor 100. Kan het nog schattiger? Op een vrijdagochtend even eieren gaan halen en na 2 minuten dit aantreffen in de fietskar.

 

 

Brain fart: woord van de maand. Ik kan het 100 keer zeggen en nog vind ik het hilarisch. Zoals zo veel woorden is dit eigenlijk onvertaalbaar vanuit het Engels. Maar het wordt gebruikt wanneer je op het punt staat om iets te zeggen, en je er niet op kan komen. Is mij zo vaak gebeurd toen ik zwanger was (en de jaren maanden erna). Had ik toen maar al geweten dat hier een woord voor was. “Oei sorry, ik heb even een brain fart.” Hilarisch toch!

Club van de lezende moeders. Yes, I’m back! Lange tijd geen fictie meer kunnen lezen om verschillende redenen (geen tijd, ik kon maar niet onthouden waar het verhaal over ging, te moe…) maar nu zit ik er weer helemaal in… heerlijk! Deze maand las ik zelfs twee boeken: Achter gesloten deuren (B.A. Paris) en Laat niet los (Harlan Coben). Twee aanraders voor wie van thrillers houdt.

De beste ouderschapstip ooit kwam ik deze maand tegen op deze blog. Als je het moederen even beu bent, blijf je gewoon langer op het werk hangen. Geniaal!

Eikel van de maand eeuw: Trump. Moeders mooiste is ginderachter de boel serieus aan het verzieken. Ik wil er niet teveel woorden aan vuilmaken, want dat is hij niet waard. Maar hij krijgt wel deze eervolle award met plezier opgestuurd.

Fan van zwembadjes. Deze dagen is niets zo makkelijk als entertainment voor een kleuter en dreumes als dit.

Gesmuld bij La Cubanita in Maastricht. All you can eat tapas, beter wordt het niet.

Hij stapt! Een nieuwe mijlpaal ten huize Moederschip. Als je twee ledematen gebruikt in plaats van vier om je voort te bewegen, ben je officieel geen baby meer.

 

Interview. Mijn eerste interview kwam deze maand online en kreeg zoveel mooie reacties. Als kind droomde ik ervan om journalist te worden, dus met mijn blog heb ik dit doel toch een beetje bereikt. Voor 8 juli zal er alweer een mooi pareltje klaarstaan!

Juffencadeau. Ik stal het idee van een mama uit mijn Facebookgroep. Ik heb nog een gepersonaliseerde stempel of pennenzakje overwogen, maar geef toe: is er iets dat een kleuterjuf beter kan gebruiken dan tissues? Voor billetjes, snotneusjes en traantjes is dit het ideale cadeau: een gepersonaliseerde tissuebox.

 

Komkommertijd. Officieel aangebroken. Dat merk je aan artikels zoals deze. Serieus, je blijft toch wel een krant. Is er nu echt plots NIETS meer om over te schrijven?

Laatste prikjes voor De Zoon. Oef! Pas als hij een jaar of vijf is, moet hij er weer krijgen. Vijf jaar?! Voor mij lijkt dat op dit moment al bijna volwassen, dus tegen dan zal het wel zo erg niet meer zijn.

Micro-avonturen. Een heel interessant artikel van Charlie Mag. Over dat je het avontuur niet altijd groots moet gaan zoeken, maar moet invoeren in je dagelijkse leven. Inspirerend! (Zie ook letter T.)

Nooit meer mixen! Het is officieel: nooit van m’n leven moet ik nog groente- of fruitpapjes maken want De Zoon eet alles in stukjes nu. Weer zo’n mijlpaal in babyland.

 

Ontdekking van de maand. Gele courgette. Hoe bedenken ze het? Overigens geen verschil geproefd met een groene courgette, maar hey, we hebben toch weer eens een hippe groente gegeten.

Poetshulp. Op de Dag van de schoonmaak schreef ik een ode aan onze poetshulp en die was daardoor tot tranen toe beroerd. Heel mooi hoe zo’n klein gebaar zoveel kan betekenen.

Quasi zeker dat De Dochter vanaf september naar de dansschool zal gaan. Ze zaagt ons hiervoor al een half jaar de oren van het hoofd, maar tot nu toe hebben we het nog wat afgehouden. Ik heb al te vaak gehoord dat eens ze iets “moeten” (dansen/muziek spelen/tekenen…,) ze het niet meer zo leuk vinden. En dat zou ik dan weer jammer vinden want ze danst nu vol enthousiasme.

Rollende ogen. Eerst uitkijken naar zomerweer, om dan na een paar dagen alweer  te bezwijken onder 30 graden. Normale zomerse temperaturen zijn in België echt teveel gevraagd 🙂

Schoolfeest. Het allereerste schoolfeest sinds de geschiedenis van ons ouderschap. Uiteraard waren we trots als een pauw en fier als een gieter en al. Ook al bestonden de two minutes of fame van onze kleine meid alleen maar uit wat achter elkaar lopen in een kringetje en zwaaien met een pompom. Een ster in wording, ik zeg het u!

Trouwfeesten. Het trouwfeestseizoen is ook weer van start gegaan. Aangezien de meeste van onze vrienden en familie nog in Oost-Vlaanderen wonen, zijn trouwfeesten altijd een beetje op reis gaan. Past helemaal in de micro-avonturen van hierboven. Uitslapen in een B&B en ontbijten zonder dat je ook maar één keer moet opstaan voor een omgestoten beker of ik-moet-NU-pipi-doen moment. Zalig!

Uitstapklas. Het eerste (half) jaar van De Dochter haar schoolcarrière zit erop! Niet te geloven hoe hard ze gegroeid is de laatste maanden. Vooral op sociaal vlak is ze enorm opengebloeid. Zo fier op dat kind!

Voetbalgekte. Om de zoveel tijd is het weer van dat: België moet zich verenigen om als één man achter een voetbalploeg te gaan staan. Het hele land staat op zijn kop. Huizen zijn versierd alsof het Kerstmis is in juni. Ik zou kunnen zeggen dat het mij geen bal kan schelen, maar ik ben niet zo van de flauwe woordspelingen. Plots kan iedereen wel samenspannen en trots zijn om Belg te zijn. Maar als het dan verkiezingen zijn, zie je nergens nog een Belgische vlag. Ik roep iedereen dan ook op om op 14 oktober te gaan stemmen in een met zijspiegelhoesjes/vlaggetjes/benzinetankhoesje gedecoreerde auto en met de driekleur op zijn gezicht geschminkt.

Winkelkar 2.0. Bij Delhaize hebben ze het begrepen! Als je met een dreumes en kleuter wil moet boodschappen doen, is dat geen sinecure. Maar op deze manier wordt het even spannend als een uitje naar een pretpark.

 

 

Xenofobie. Zie letter E. Ik kan er gewoon niet bij dat zo iemand president kan zijn.

Yummy in my tummy. Tony Chocolonely. Je mag dat gerust mijn verslaving noemen, en met de smaak van donkere melkchocolade met pretzel en toffee zal het er niet op verbeteren. En mijn gewicht ook niet.

Zonder schuldgevoel aan het uitbollen op het werk. Nog een weekje en dan heb ik voor de eerste keer in mijn leven een hele maand vakantie ouderschapsverlof!

 

Tot volgende maand!

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *