Moederschip

Over het moederschap in rustig kabbelende golven en in woelige waters

Moederschip maand-ABC

Elke maand blik ik aan de hand van het alfabet terug. Veel leesplezier!

Afhaalontbijt. Het beste dat we de afgelopen negen maanden ‘s ochtends te eten kregen. Dit soort micro-verwenmomentjes, daar zullen we het nog een paar maanden mee moeten doen vrees ik.

Bib. Twee weken herfstvakantie, terwijl alles wat enigszins naar kinderen ruikt, gesloten is. Chance dat we de bib nog hadden, want verder was er (indoor) absoluut niets te beleven. Het knaagt nog een beetje, we hadden zoveel leuke plannen: bezoekje aan het Sintpaleis, naar het planetarium, zwemmen, schaatsen… Mag allemaal toegevoegd worden aan ons ellenlange corona-uitstel lijstje. Intussen zeggen de kindjes zelf al: “Als corona gedaan is, gaan we dan nog eens…” Wat.een.jaar.

Computerscherm. Zo beu, dat online werken en leven. Whatsapero’s, skyperitiefjes en digitale koffiekletsen… Het is genoeg geweest.

Dit in je mailbox krijgen. Ik zal het maar niet persoonlijk nemen 🙂 Toch nog eens goed kunnen lachen ook, waarvoor dank.

Enthousiast over Ben&Jerry’s blondie-brownie smaak. Vanille én chocolade mooi half-half in de pot en in het midden nog lopende karamel. Kwijl kwijl! (Ja, mijn maandoverzichten gaan vaak over eten. Dat is het enige dat ik nu nog heb, laat mij maar gewoon.)

Free love paradise. Ik ben een reality-lover maar ook deze rare mensensoort heeft blijkbaar echt wel een ondergrens. Naar dit programma kan ik nog geen tien minuten kijken zonder lichtjes misselijk te worden. Slecht concept, vreselijke koppels en niet eens quotes die hen een leven lang blijven achtervolgen. Neh!

Gezelschapsspelletjes. Yes, die tijd van het jaar waarin het ‘s avonds te donker is om nog buiten te spelen en ze zelfs af en toe hun tablet beu zijn (ja ik heb rare kinderen). Spelletjestijd!

Het is duidelijk dat de schoolfotograaf ook geen zin meer had in het jaar 2020.

In de Kobo-shop. Gelukkig hebben ze bij Bol/Kobo gesnapt dat er weinig anders meer te doen is dan lezen. Ik verslond weer wat boeken waaronder:

  • Vogelvrij en De Honger van Kasper van Beek. Een schrijver waar ik nog nooit van gehoord had, en die ik toevallig tegenkwam door te bladeren in de Kobo-shop. Hij heeft nog maar twee boeken geschreven, maar het zijn allebei super spannende thrillers. De Honger gaat over een gezin dat een jaar lang gefilmd werd en de beelden dan te zien krijgt met een vreemde boodschap erbij. Onverwacht einde, zo heb ik het graag. In Vogelvrij gaat een man op zoek naar het verhaal achter een foto waar hij op staat maar geen enkele herinnering aan heeft.
  • Sneeuwengelen. Een licht verteerbare thriller over een groepje vrouwen die sinds hun studententijd bevriend zijn, en een paar verdachte overlijdens als verhaallijn. Het einde zag ik van mijlenver aankomen, dan is de pret er voor mij altijd een beetje af.
  • De huizenruil. Een psychologische thriller over een vrouw met een affaire die haar leven weer op de rails probeert te krijgen en dan meedoet aan een huizenruil. Was best te pruimen, maar het boek hield me niet in zijn greep.
  • Het boek waarvan je wilde dat je ouders het hadden gelezen (helaas niet inde Kobo shop, maar gewoon in de bib). Ein-de-lijk een boek dat het hele ouderschap omvat en dat ik vanaf nu cadeau ga doen aan alle zwangere vrouwen in mijn buurt. Het is een boek zonder praktische tips maar focust puur op de emotionele kant van het ouderschap. En laat nu net dat iets zijn waar niemand op voorbereid is. Behalve als je dit boek leest. (Kan tellen qua reclame he ;))

Joepie! Er waren ook lichtpuntjes, zoals een Sintshow live in uw kot. Voor introverte moeders is dit soms wel een topjaar geweest 😀

Kelchterhoef. En dat er gewandeld werd! We ontdekten vele nieuwe wandelroutes die ideaal zijn met kinderen. Zo ook het Multimovepad in Kelchterhoef. Want wandelen om te wandelen, dat is hier nog wel een moeilijkheid. Maar wandelen en ondertussen klimmen/spelen/evenwicht houden/slingeren… daarmee krijg ik hen wel overtuigd.

Latem leven. Ik smul van deze serie: de sprookjesachtige beelden van het dorp, de flamboyante personages (hoe heerlijk chill en soms ook wat irritant is die Oscar van den Boogaard), de rijkdom… Verstand op nul en dromen maar.

Moe. Ik heb er al een tijdje niets meer over geschreven, omdat ik het beu ben om er nog veel woorden aan vuil te maken. Maar aangezien geen nieuws niet altijd goed nieuws is in dit geval, zal ik er toch nog maar eens een blogje aan wijden binnenkort. Want ik ben al lang niet meer moe-der, maar moe-st. En intussen zeggen we nog maar eens dat het ooit wel beter wordt, zoals we dat al drie jaar zeggen 🙂

Nee, nee en nee. Ik word helemaal niet vrolijk van al die reclame voor reizen naar de zon op mijn tijdlijn. Hoe sadistisch zijn ze daar bij die reisbureaus eigenlijk?? (En nee ik heb niet stiekem zitten googlen naar reizen, dat zou pas echt self torture zijn).

Over vijf jaar. Mooie reportage over een aantal bekende mensen die in 2015 werden geïnterviewd en toen voorspellingen deden over het jaar 2020. Blijkt dat ze er toch net het jaar uitgekozen hebben waarover niemand iets kon voorspellen zeker 🙂

Podcastexplosie. Als er één positief gegeven uit deze hele coronagekte gekomen is, dan is het wel dit. Ik postte nog maar net een lijstje van mijn nieuwe favoriete podcasts, en heb al weer voer genoeg om een nieuwe post te vullen. Coming soon!

Regen van annulaties. Weekendjes weg, restaurantbezoekjes, naar de sauna… alles werd geannuleerd en in één week tijd kwamen er dagelijks annulatiemails. Een beetje geweend en veel zelfmedelijden gehad.

Sint-Maarten kon op geen beter moment komen. Bij oma, die in Oost-Vlaanderen woont, stond er toevallig in de herfstvakantie een hele doos washitape en een auto/dino voor de deur. Was zeer welkom!

Tandjes wisselen. Net als je denkt dat je van de babytijd af bent, zijn ze kleuter en beginnen ze opnieuw tandjes te krijgen. De Dochter verloor haar eerste exemplaar en slikte hem ‘s nachts in. Jammer maar helaas zagen we hem er niet weer uitkomen. En een dissectie ging me net iets te ver.

Uwe kerstboom staat er al? Wij schopten blijkbaar tegen een heilig huisje want tegen alle regeltjes in (nooit gesnapt waarom Sinterklaas niet van de kerstboom zou mogen genieten) zetten we de kerstboom al midden november. En hij staat daar prachtig licht te geven in de duisternis die 2020 was.

Vurig sensitief. Mooie reacties gekregen op de post over vurig sensitieve kindjes. Het was voor enkele mama’s heel herkenbaar. Fijn om te weten dat het niet alleen bij ons soms lastig is 🙂

Wil er nog iemand kroketten? Normaal mijn favoriete woorden op 25 december, nu zal deze zin waarschijnlijk nergens worden uitgesproken want de hoeveelheid kroketten inschatten voor je eigen bubbel zal nog wel net lukken zeker.

Zonsopgangen. Gelukkig zijn er in dit ellendige jaar nog steeds prachtige zonsopgangen tijdens mijn loopjes. Een Afrikaanse savanne is er niks tegen!

Staat jullie kerstboom al, of gaan jullie het dit jaar niet vieren uit protest? Let me know!

11 Antwoorden op “Moederschip maand-ABC”

  • De kerstboom staat nog niet maar na zijn Sinterklaas zal ik wel zwichten zeker? 🙂 Ik ben sowieso geen kerstfan dus dat we het klein moeten houden vind ik helemaal prima.

  • Wij gaan onze kerstboom volgend weekend zetten, denk ik. Al zijn we uitstellers, want het is altijd een heel gedoe om alles van de zolder te halen en dan dat geknoei met die lichtjes. Maar het zou wel fijn zijn om binnen wat meer licht te hebben in deze donkere dagen, dus ik wil er werk van maken.

  • Onze kerstboom staat nog niet (ik ben niet de grootste fan), maar ik begrijp compléét dat ie er in veel gezinnen al staat. Ik moet wel zeggen dat onze kerstlichtjes het hele jaar door in huis hangen en branden als het donker is 🙂
    Een rustige kerst en oud en nieuw vind ik geen straf. Alleen het feestje met ons volledige gezin ga ik missen. Als introverte hoogsensitieve vind ik het allemaal wel goed, het niets mogen.

  • Ja, echt, alles wordt geannuleerd… Hier worden nu wel wandeldates ingevoerd, om toch nog mensen te kunnen zien.
    Al die podcasts luisteren, wanneer en hoe doe je dat toch? Met kinderen in de buurt gaat dat toch helemaal niet?
    Vandaag ruimden we alle speelgoed op, om wat plaats te maken voor de kerstboom. Manlief zei waarom we dan niet ineens begonnen met de boom opzetten en versieren, maar nee, eerst de Sint. Er zijn grenzen! 🙂

    • Hihi duidelijk een team voor en tegen die boom in november 😀 Podcasts luisteren doe ik echt con-stant, nevernotlistening ofzo iets… Ik sport drie keer in de week anderhalf uur, ik leg veel huisbezoeken af met de auto, tijdens het koken/strijken/was vouwen/vaatwas leegmaken… elke minuut wordt hier benut!

  • Amai dat afhaalontbijt ziet er goed uit! Ik wou dat een tijdje geleden ook doen bij een restaurant in de buurt, maar vond het toch wat duur. Ik heb mijn kerstboom vorig weekend gezet en ik ben er zooooo blij mee haha. Hiervoor woonde ik alleen op een studio en had ik een kleine boom, en die was ook wel tof, maar ik was toch blij dat ik dit jaar een grote kon zetten 😀

  • maar allez, die schoolfoto!

    bij ons is enkel onze herfstvakantie geannuleerd (maar dat zag ik in september al aankomen dus dat voelde niet echt als een annulatie meer). Voor de rest had ik serieus geen plannen gemaakt. Gewoon thuis cocoonen. Ook komende 3 maand heb ik niets , nada plannen. Ik grijp de opportuniteiten wel als ze zich aandienen, wees daar maar zeker van maar ik reken op niets. Ik puzzel, lees, wandel, laat eten leveren, …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: Inhoud geblokkeerd