Moederschip

Over het moederschap in rustig kabbelende golven en in woelige waters

Moederschip maand-ABC

Elke maand blik ik aan de hand van het alfabet terug op de afgelopen maand. Veel leesplezier!

Ace & Tate. Wat een ontdekking is me dat! De Zalando van de brillen. Sinds mijn zwangerschappen kan ik mijn lenzen niet zo goed meer verdragen en draag ik meestal een bril. Af en toe krijg ik het weer in mijn bol en ga ik op zoek naar een nieuwe. Nu ik Ace&Tate ontdekt heb, is het hek helemaal van de dam. Thuis brillen passen, gratis terugsturen en als je er eentje wil houden maken ze hem voor jou op de juiste sterkte. Makkelijker kan niet! En voor geen geld.

 

 

Beste boek deze maand gelezen (of beter: enige boek deze maand gelezen): “Ik wilde geen kinderen en nu heb ik er twee”, van Wim Oosterlinck. Een openbaring! Ik schrijf er zeker nog een post over.

Chocola. Pasen, het is er altijd over. Omdat de paashaas hier alleen chocola brengt en geen speelgoed, is de voorraad nog excessiever dan wanneer de Sint passeert. En het ergste is: het laatste ei is al gesneuveld. Ik schaam mij diep.

Deze maand werd het artikel “Waarom elke mama bij een Facebook-groep zou moeten zijn” het meest gelezen. En daar ben ik heel blij om, want ik draag “mijn mama’s” een warm hart toe.

Ex on the beach is terug! Een nieuw seizoen vol met explosieve ontmoetingen, bedrog en verraad. Smullen maar! En in combinatie met de letter C al helemaal top. Volgende maand begint ook de Belgisch-Nederlandse versie van dit programma opnieuw. Met bekende gezichten uit Temptation Island. Vermoedelijk om het leed wat te verzachten nu dit seizoen er weer op zit.

Fietsen. Het eerste fietstochtje van dit jaar deed deugd. Op zo’n momenten (en vele vele andere) ben ik toch altijd weer blij met de beslissing om naar Limburg te emigreren. Fietsen langs de Maas, oversteken met de veerboot naar Nederland, de vele groene plekjes onderweg… zowel voor ons als de kindjes telkens opnieuw vakantie in eigen gemeente.

Gent West. Blij dat deze serie eindelijk gedaan is! Ik heb ze maar uitgekeken omdat ik hoopte dat deze “topserie” haar naam waard zou zijn. Wat een tegenvaller! Een mager verhaaltje dat in mijn ogen gewoon diende om veel geweld en seks te laten zien. Ik vond het vooral een flauw afkooksel van Orange is the new black. Boe!

Het weer is zijn kluts kwijt. In het begin van de maand nog sneeuw, dan klommen we langzaam richting de 30 graden om daarna weer te eindigen met 15 graden minder. Aprilse grillen? Dit jaar is het cliché zeker bevestigd.

In orde met de kids-ID. Beschamend, ik weet het. Loedermoeder en al. De Dochter wordt drie en ziet nu pas haar identiteit bevestigd worden. En dat terwijl we zowat naast de grens wonen en er dus al drie jaar illegaal aan het overgaan zijn. De Zoon blijft voorlopig lekker onwettig meereizen want die kregen we gewoon met geen stokken op de foto.

Ja lap, nog tien jaar aftellen. Dit artikel van Mama Baas was er boenk op voor mij! Een dag ervoor had ik nog aan De Man gezegd dat mijn “vrije” vrijdag (ouderschapsverlof) eigenlijk toch gewoon een werkdag is, maar dan thuis. Ontspanning is een heel ander concept geworden sinds er kinderen zijn. Maar hey, wat is tien jaar in een mensenleven…

Kinderboerderij. Het weer in de tweede week van de paasvakantie smeekte gewoon om leuke uitstapjes. Hier ging ik met de kindjes in stijl naar de kinderboerderij. Patsers van de bovenste plank!

 

Leukste blogpost die ik deze maand las: eindelijk een antwoord op de vraag die blogster Samaja zich al heel lang stelt. Heel blij voor haar dat de knoop is doorgehakt!

Maastricht. Hoewel we maar een paar kilometers van deze prachtige stad wonen, komen we er veel te weinig. Als de kindjes dan eens bij oma gaan logeren, is dat een ideale gelegenheid om onze band met de stad nog eens aan te halen. En all-you-can-eat sushi te doen, dat ook.

Nog steeds niet stappen. Ik had gehoopt dat De Zoon (nog net geen 15 maanden) nu toch wel al alleen zou kunnen stappen. Zijn zus was 17 maanden en dat was aan de late kant. Maar zij heeft dan ook nooit een motorische ontwikkeling volgens het boekje meegemaakt. De Zoon deed alles mooi op schema: rollen, tijgeren, kruipen, recht trekken… maar hij houdt ons in spanning! En intussen blijven we de gescheurde broeken maar oplappen.

Op blote voeten in het gras. Jawel, onze tuin is klaar! En hoewel we officieel nog een week moeten wachten om het gras in te wijden, heb ik het toch niet kunnen laten om er stiekem al eens op rond te wandelen. Op blote voeten uiteraard.

Prinselijke baby. Na weken van speculatie was hij daar plots, de tweede zoon van William en Kate. En uiteraard daagde de pas bevallen moeder voor de derde keer op rij enkele uren na haar bevalling al op in hoge hakken. Medelijden heb ik met dat vrouwtje!

Quatsch. Weer iets gehoord deze maand waar mijn haar van recht komt, nl. dat rustige ouders ook rustige kinderen hebben (die bijgevolg doorslapen). Een uitspraak die een mannelijke collega durfde doen tijdens de middagpauze met een tiental vrouwelijke collega’s (waarvan slechts een klein percentage ononderbroken slaapt) rond zich. Me nog nooit zo bewust geweest van het spreekwoord “als blikken konden doden…”

Rot nieuws. De dood van Avicii. Een heel zwaar verlies voor de muziekwereld. Mijn loopsessies zullen ook nooit meer hetzelfde zijn zonder nieuwe muziek van hem.

Sprookjesbos. By far het leukste uitstapje van de maand. De Dochter spreekt er nog steeds over.

Textuur in je eten. Deze maand ontdekt dat De Zoon ook niet houdt van bepaalde texturen in zijn eten. De textuur bepaalt of het mondje wel of niet opengaat. Brokjes IN een vloeibare massa, vergeet het maar. Ook De Dochter heeft hier moeite mee: soep met balletjes = kortsluiting. Heel herkenbaar voor mij. Degene die ijs met fruit heeft uitgevonden, moet goed gek geweest zijn! Het is me een raadsel wat je ermee moet doen: bijten, zuigen, wachten tot het ijs gesmolten is of het fruit wak wordt? Ook Kathleen van Verbeelding schreef er al een stukje over. Daarop kwam toch wel wat reactie in de commentaren dus ik ben lang niet de enige met dit morfologisch probleem.

Uitkijken naar: onze eerste gezinsvakantie in Landal Lommerbergen. Nog 6 dagen enwezijneweg!

Vandaag over een jaar. Bleit-TV! Elke keer als die deur opengaat, houd ik het niet droog. Of er nu een kind met een medaille, een koppel met eindelijk een dikke buik/baby of iemand die een jaar eerder nog niet kon stappen, binnenwandelt. Telkens tranen met tuiten.

Wachten op de eerste baby’s van de babyboom op mijn werk. Dat wordt weer veel gekir (van de vrouwelijke medewerkers, niet zozeer de baby’s) de komende maanden!

Xenos. In mijn zoektocht naar een piñata voor De Dochter een superleuk winkeltje voor feestartikelen ontdekt in Nederland. Alles wat je maar kan bedenken voor een feestje is daar beschikbaar.

Ysjes! De eerste ijsjes van dit jaar zijn al verorberd. Voor De Dochter zijn discodips (ofwel: “van die bolletjes”) een culinaire ontdekking. En de ijsbeer is haar nieuwe BFF.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zo, dat was het weer voor deze maand 🙂

Benieuwd wat mei voor ons in petto heeft!

6 Antwoorden op “Moederschip maand-ABC”

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *