Moederschip

Over het moederschap in rustig kabbelende golven en in woelige waters

Moederschip maand-ABC

Elke maand blik ik aan de hand van het alfabet terug. Veel leesplezier!

Afvalbrigade. Wij registreerden ons op Mooimakers.be om vuilnis te rapen in onze eigen buurt. De kindjes vinden dat dus superleuk! Blijkbaar wordt dit door de gemeente zelf ook gepromoot, want we kregen prompt iemand over de vloer die met allerhande spulletjes voor de kinderen kwam aanzetten, waaronder een grijper van een dino. Scoren!

Blog van de maand: Euh nee. Hilarische blog van een immer positieve twintiger die zich bedenkelijke vragen stelt bij de dingen des levens, zoals daar zijn: kamperen en brillen. Lezen!

Creatieve spelletjes. De kindjes hebben er niet beter op gevonden dan zelf een variant te bedenken op spelletjesklassiekers. Zo werd “schaar, steen, papier” plots “schaar, steen, prot.” Je kan je voorstellen wat een pret dat opleverde.

De sponzen broekjes club. Het was wennen toen mijn kinderen na drie maanden van sponzen broekjes plots weer een normaal kledingstuk moesten aandoen voor school. (En nee, ik zou mijn kinderen nooit sponzen broekjes aandoen, quote ik mezelf tien jaar geleden. Tot zover de principes. De crocs heb ik tot op heden wel nog buiten kunnen houden!)

Eye-opener. De webinar van Mama Baas over Hoogsensitief ouderschap. Een paar keer naar adem moeten happen omwille van de herkenbaarheid. Dat ik introvert ben, weet ik al langer dan vandaag. Maar dit labeltje er ook nog eens bij, dat aanvaardingsproces moet ik precies nog doormaken. Ik ga me er alleszins eens in verdiepen met dit boek. Wordt vervolgd!

Finally. Ik kon eindelijk beginnen in het boek van Nina Mouton. Helaas was ik na het lezen enorm teleurgesteld, het bracht me eigenlijk niets meer bij dan haar lezing die ik vorig jaar volgde. Ik schreef toen al dat ik het een prachtige filosofie vond, maar moeite had om ze in de praktijk om te zetten. Ook lijkt dit bij mijn kinderen precies niet te werken. Ik zou het wel aanraden voor alle zwangeren, want het is het eerste boek over ouderschap dat ik gelezen heb (en dat waren er veel!) waarin er wordt gezegd dat moederen niet altijd feest is.

Gebruncht. Life is brunch. Deze maand kon het eindelijk weer. Nog heel wat schade in te halen!

Het Oord. Vlaamse mini-podcastreeks over een sekte in een bos. Het was de eerste keer dat ik naar fictie luisterde en ik was meteen mee in het verhaal (daar zit de stem van Guga Baul zeker voor iets tussen).

In your face coronavirus! Onze reis naar Center Parcs en Disneyland deze maand werd geannuleerd. We kregen een voucher en toen we dezelfde reis opnieuw boekten voor september, bleek die 400€ goedkoper te zijn. Ha! (En nu stilletjes hopen dat er dan geen tweede golf aankomt…)

Joepie, kinderfeest! Jullie konden eerder al lezen hoe het ons beviel om voor de eerste keer een bende kleuters over de vloer te hebben.

Koptelefoons voor de kinderen. Wat een stilte is er in huis neergedaald! We schaften twee headphones aan voor onze Netflixende kinders en dat moet zowat de beste uitvinding zijn na die van de chocolade met karamel en zeezout. Elke dag na het avondeten is het hier muisstil en zit ik te genieten van deze nieuwe rijkdom. Hallelujah!

Leesvoer. De vrouw na mij. Weer een pareltje in mijn favoriete genre, de domestic thriller. Ooit hoop ik er ook zo eentje te schrijven 🙂

Mozzarellakroketten. To die for! Wordt een blijvertje in ons weekmenu.

Narcose. De Zoon werd geopereerd en ik mocht ook eens van dichtbij aanschouwen wat narcose is. Ik vond dat toch maar iets akeligs. Gelukkig mocht ik ondanks corona wel mee tot als hij helemaal in slaap was, weliswaar met enige vestimentaire aanpassing (lees: een soort van ruimtepak waar ik helemaal in moest kruipen). Mijn kind bleek trouwens een unicum te zijn in het land van de kindernarcose. Alle andere kindjes op recovery werden suf en groggy wakker, getroost door knuffels van mama. De mijne opende zijn ogen en schreeuwde dat hij naar huis wou. En dat anderhalf uur lang… Arm ventje (en mama).

Op Netflix. Snowpiercer. Over de laatste overlevenden op aarde die in een soort van ark van Noah-achtige trein de wereld rondgaan. Spannend!

Precies de eerste schooldag! Op 2 juni mocht De Dochter na bijna 3 maanden haar boekentas weer van onder het stof halen, twee weken later was het de beurt aan De Zoon. En wij deden een klein vreugdedansje. Nu pas ontdekten we hoe zalig thuiswerken kan zijn 🙂

Riverdale. Alweer een serie gebinged die ik pas jaren na de start ontdekt heb. (Waar was ik eigenlijk in 2017? Oh ja, een pasgeboren baby, een peuterpuber en slapeloze nachten doen ergens vaag een belletje rinkelen). Je zou het een tienerserie kunnen noemen, maar jullie weten hier al lang dat dat nu eenmaal mijn guilty pleasure is, net zoals reality. Ach ja, ik heb al lang aanvaard dat ik graag naar series kijk waarin de tailles van de moeders altijd even smal zijn als die van hun tienerdochters. Laat er eens een psycholoog op los zou ik zeggen 😉 Maar dus: aanrader voor liefhebbers van 13 reasons why, Pretty little liars, Elite, Sex Education…

Smizen. Een vaardigheid die ik maar niet onder de knie krijg zonder creepy over te komen. Ik heb van nature al een RBF, maar met zo’n mondmasker is het plaatje helemaal compleet.

True Crime podcast. Ik luister al twee jaar naar podcasts, maar van deze had ik nog nooit gehoord: de volksjury. Moordzaken die besproken worden door twee twintigers die minstens even vaak giechelen als dat ze serieus zijn. Een kunst! Thanks collega-blogger Els om me deze te leren kennen.

Uit eigen land. Into the night, de eerste Belgische netflixserie, kon me zeker ook bekoren. (En ja ik keek weer teveel TV deze maand). De verhaallijn lijkt een beetje van de pot gerukt: een groep mensen die in een vliegtuig zit kunnen het einde van de wereld overleven door de zon altijd voor te blijven, maar eens je in het verhaal zit (en dat gebeurt al in aflevering 1), ben je helemaal mee. Wel heel toevallig dat ik net deze maand naar twee series keek over het einde van de wereld, bedenk ik nu net. Corona laat precies toch zijn mentale sporen na.

Verleggen van grenzen. Ik loop al een jaar of drie een paar keer per week een halfuurtje. Gewoon als ontspanning en om mijn hoofd leeg te maken. Dankzij de facebookgroep van deze podcast, voelde ik toch plots de drang om eens een level hoger te gaan. Ik ben nu bezig met een schema om van 5 naar 10 km te gaan. Volgende maand hoop ik dat te kunnen!

Wacht eens. Morgen begint de zomervakantie, serieus? De kindjes zijn weer twee maanden thuis en wij mogen puzzelen voor opvang. Tiens, doet me nog vaag een belletje rinkelen.

Zoektocht naar een binnenlandse vakantie. Omdat onze reis naar Center Parcs/Disneyland niet kon doorgaan in juni, wilden we deze zomer graag een originele overnachting in eigen land. Stonden op het lijstje: overnachten op een boot, glamping, “iets origineels” aan zee, slapen op een boerderij en als absolute nummer 1: overnachten in een boomhut. Die laatste is het dus geworden, waarover later zeker meer 🙂

Hoe was jullie juni-maand?

12 Antwoorden op “Moederschip maand-ABC”

  • Jammer dat het boek van Nina tegenviel voor jou. Ik heb er wel veel aan gehad eigenlijk maar ik heb ook nog nooit een lezing van haar gevolgd. Mozzarellakroketten, dat klinkt hemels!

    • Ik vrees dat ik gewoon al teveel opvoedboeken gelezen heb haha. Mozzarellakroketten: zeker doen! De baby vraagt erom 😀

  • Hehe, een immer positieve twintiger. Mohhh, ik voel mij vereerd 😀 Vooral als het komt van iemand met de juiste volgorde van ‘schaar, steen, papier’ (of ja, schaar steen prot, veel beter!). En ik moet ook driiiingend nog eens gaan brunchen, alleen vind ik de leukste brunchkes dus die met een buffet, en dat mag nog niet. En ik ben tijdens het zonnen ook naar De Volksjury beginnen luisteren! Ik ga ze denk ik niet allemaal even goed vinden (podcasts zijn ook niet 100% mijn ding), maar de moordzaken die sowieso al een belletje deden rinkelen vind ik wel echt superinteressant.

  • Hahaa dat van die volgorde! Luidop aan het lachen 😀 Brunchkes à la carte staan inderdaad een trapje lager op mijn eetladder, maar allez, wie het kleine niet eert… 😉

  • Haha, ik heb Riverdale gebingewatched toen ik zwanger was, want ik was toch te moe om iets te doen, dus ideaal. Voor dat webinar van hoogsensitief zwangerschap heb ik me te laat ingeschreven, dat vond ik zo jammer! (je hebt toevallig geen herbekijk linkje?). Ik keek wel het webinar van EHBO maar vond het eigenlijk niet spectaculair. Het boek van Nina ligt hier al een tijdje maar ik heb me er eigenlijk nog niet aan kunnen zetten, ik hoop dat boek op te nemen als ik vakantie heb.

    • Hmm denk wel dat er een linkje was, maar dat heb ik niet meer. Denk als je even mailt naar Mama baas dat ze dat wel nog zullen geven. Maar de webinar was een ingekorte versie van het boek, dus als je dat leest, ben je zeker ook mee 🙂

  • Hier ook into Hoogsensitief Ouderschap. Wat een herkenning!
    Dat van die koptelefoon doen wij sinds kort ook. Nu kan ik een boek lezen als J. even op de tablet naar filmpjes kijkt. STILTE!
    Oh, ik ben benieuwd naar jullie boomhutvakantie! Bij ons zit er geen reis in, maar ik hoop thuis heel wat klusjes te kunnen doen. En hopelijk ook wat boeken uitlezen… 🙂

  • Bedankt voor de podcasttips! En ik zou ook jouw boek lezen hè, bij deze: ik reserveer al een exemplaar!!
    En ja, life is brunch. Absoluut.

  • Nog een hoogsensitieve moeder hier, met twee hoogsensitieve kinderen en twee absoluut niet hoogsensitieve pluskinderen. Nogal een uitdaging. Maar kijk, we hebben het overleefd, en mijn dochter gaat nu de worsteling aan als hoogsensitieve mama.
    Ik vond narcose eng. En ik vond de recovery even eng. De meest creepy plaats ever, dat.
    Tienerseries kijk ik nog altijd graag. Was eens begonnen met Riverdale, misschien moet ik het nog een kans geven.

Laat een reactie achter op Lesley Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: Inhoud geblokkeerd