Moederschip

Over het moederschap in rustig kabbelende golven en in woelige waters

Moederschip maand-ABC

Aftelleuuuuh! Kerstmis is in zicht jongens. Mijn chocolade adventskalender is dan wel al op, het feit dat ik er in de winkel eentje kon kopen, wil zeggen dat het niet lang meer duurt nu. En ja onze kerstboom staat er al en neen de sint is nog niet geweest, maar dat principe heb ik nooit gesnapt: er bestaat toch geen warmer welkom voor sint en piet dan die gezellige lichtjes in een donkere nacht?

Bellinga familie vloggers. Soms zijn er van die filmpjes waarvan je wilde dat je ze nooit had ontdekt. Beelden die je nooit meer van je netvlies krijgt en geluiden die je liever niet had gehoord. Het YouTube-kanaal van de Bellinga familie vloggers is er zo eentje. Helaas denken mijn kinderen hier anders over, en willen ze bijna dagelijks een filmpje kijken van deze familie. Veel meer dan wat wij hier dagdagelijks ook doen, gebeurt er eigenlijk niet (zwemles, gezelschapsspelletjes spelen, in de auto zitten…) Maar het zal net die herkenbaarheid zijn die het voor hen zo interessant maakt, vermoed ik. Opgepast als je de eerste keer gaat kijken: je hebt NIET toevallig een aflevering eruit gepikt waar de vader dronken lijkt (wegens mompelend aan het praten met dubbele tong). Als je het aandurft om er nog eentje te kijken, zal je zien dat dat gewoon altijd zo is. En een moeder die bijna high wordt van haar huishouden te doen, zo maken ze ze ook niet meer.

Comics station. Aangenaam uitstapje. Wie nog een leuke uitstap zoekt voor de kerstvakantie: dit is the place to be.

Dancing with the stars. Wat een revelatie, die Julie Vermeiren. Ik was stiekem aan het hopen op een romance met haar dansleraar Pasquale, maar helaas is het tijdperk van Dirty Dancing al een tijdje gepasseerd.

Eervolle vermelding. Door Martje en Roosje van Dertigerspraat. Die blijkbaar vereerd waren dat ik hen in een blogpost had vereerd. Altijd tof om te weten dat de onderwerpen van mijn posts die ook zelf lezen (met uitzondering van de Bellinga’s dan misschien).

Film. Deze maand kwam de eerste Vlaamse duikbootfilm (dat werd echt gepresenteerd als iets om kei-trots op te zijn!) in de zalen: Torpedo. Ik wil hem eigenlijk alleen maar zien omdat mijn allereerste bakviscrush (Blinker!) erin meedoet. Staat dus zeker nog op het programma.

Genaaid. Zeer letterlijk te nemen. De Dochter viel op school, haar bril sneed door haar wenkbrauw en zo zag zij voor het eerst in 4,5 jaar ook eens een ziekenhuis van dichtbij. De zoveelste beproeving voor een moederhart.

Homeopathie schmomeopathie. We zijn intussen weer twee weken verder na deze post, maar ook de nieuwe samenstelling doet zijn werk niet. Dat is dus ook weer iets dat op het lange lijstje van “zonder succes uitgeteste slaapoplossingen” mag komen. Maar hey, er verscheen weer een artikel over het verband tussen moeilijk slapen en intelligentie, daar zullen we ons maar aan optrekken 😉

In de ban van De Twaalf. Vlaamse fictie, ik krijg er maar geen genoeg van. Ook al lijkt er in dit wereldje een carrousel te zijn van altijd dezelfde terugkerende acteurs, toch kan het mij elke keer wel boeien. Zo ook met ‘De twaalf’, waarin je inkijk krijgt in de leefwereld van twaalf juryleden die over een moordzaak moeten oordelen.

Jeugdsentiment. De nieuwe versie van Dag Sinterklaas kan me absoluut niet bekoren. Een mama uit mijn mama-groep (hallo daar Laura!) omschreef het als “nogal plattekes”. Ik zou het zelf niet beter kunnen verwoorden. En het feit dat de legendarische begintune er ook niet meer is, maakt het er niet makkelijker op. De kindjes kan het ook niet echt boeien. Een gemiste kans!

Klein gelukske in november. Het handdoekenrek in de badkamer kan terug aan bij deze koude temperaturen. Voorverwarmde handdoeken, need I say more?

Lege weekends. Deze maand was heerlijk leeg wat de weekends betreft. Een mens zou dat eens meer moeten doen. Een heel weekend bij regenweer rondlopen in joggingbroek, mooier wordt het niet. Ik schafte me zelfs speciaal voor de gelegenheid een nieuwe aan, want mijn zwangerschapsjoggingbroek begon na 5 jaar eindelijk af te zakken. Mijlpalen in het ouderschap, weetjewel.

Modewijzer. Eveneens in de categorie jeugdsentiment: Sint-Maarten (een oma in Oost-Vlaanderen heeft zo z’n voordelen) bracht hier een modewijzer. De uitvoering is lichtjes veranderd ten opzichte van de jaren negentig (geen draaischijf meer) maar het concept is nog even fantastisch als toen.

Nieuwe job. Ik schreef al waarom ik zo zot was om van job te veranderen, terwijl ik die wel graag deed. Deze maand was er eentje van afscheid nemen, nieuwe mensen leren kennen en veel opleidingen. Maar ik ben er zeker van dat ik geen spijt krijg van deze beslissing!

Op de trein. Terwijl ik vorige maand nog zei dat het al jaaaren geleden was dat ik nog eens op een trein zat, heb ik die schade nu ruimschoots ingehaald door alle opleidingen die ik in Brussel moest volgen. Ik was vergeten hoe leuk ik dat eigenlijk vond. Je krijgt er precies extra tijd bij in een dag, om podcasts te luisteren en boeken te lezen. Het is ook een wereld apart: mensen die “veel succes!” roepen toen ik voor mijn trein moest lopen, een zeventiger die met een koptelefoon naar The Simpsons kijkt, twee oude mensjes die in slaap vielen met hun hoofden tegen elkaar… ik ga het nog missen!

Plooien. Van schoolpoortmoeder naar knutselgoeroe is blijkbaar ook maar een kleine stap. Ik had nooit gedacht dat ik er nog plezier in zou vinden om met De Dochter origami-diertjes te plooien, maar kijk, de wonderen zijn de wereld nog niet uit.

Ik zei niet dat ik het goed kon he 😉

Rijmen en dichten zonder uw gat op te lichten. Ze hebben het hier zwaar te pakken, elke autorit moet eraan geloven. Dan gooit een kind een willekeurig woord in de arena, en moeten we om de beurt rijmwoorden verzinnen tot er iemand opgeeft. Hoewel De Zoon vindt dat alles rijmt op “kaka”, lukt het De Dochter al aardig goed om de juiste klanken te horen. Top entertainment voor elke autorit!

Sinterklaasshow. We ontsnappen er niet aan. Vorig jaar zagen we hem tijdens een Sintcruise, dit jaar gingen we naar een show in een cultureel centrum kijken. Maar dat viel een beetje tegen. Misschien volgend jaar toch maar eens naar die van studio 100 trekken 😉

Wie kijkt het meest boos?

Term van de maand. Geriatrische moeder. Ik moest toch wel even lachen met die term, want hij werd gebruikt in een artikel over Nathalie Meskens en Natalia (die zes jaar ouder zijn dan ik).

Uit het vriesvak. Lotusijsjes! (Helaas niet gesponsord!) Te verslavend, zeg niet dat ik u niet heb gewaarschuwd. En voor de feestdagen schijnt er een speculoos-ijstaart op komst te zijn, het leven kan toch schoon zijn.

Vriendinnenweekendje. Voor het eerst sinds de meesten aan het moederen zijn geslagen, trok ik met een bende chirovriendinnen op weekend. 48 uur lang niet onderbroken worden tijdens een gesprek, een hele maaltijd lang op dezelfde plek zitten (en daar een uur later nog aan het babbelen zijn), genieten van lange wandelingen en de zeelucht… Ik voel een jaarlijkse traditie aankomen!

Weg was mijn stem. Moeder zijn en niet kunnen roepen, iedereen zou het eens moeten meemaken. Zeer speciaal. Ik handgebaarde vorige week nog wilder dan de doorsnee klanten in een Italiaanse supermarkt.

Zeep in je mond! De meest gehoorde uitspraak ten huize Moederschip deze maand. Toen we in gezinsverband naar de dokter gingen (3 van de 4 leden ziek, eens raden wie de boel mocht rechthouden) wou De Zoon laten zien in welke ontwikkelingsfase hij zich bevindt (die van pipi en kaka), waarop de dokter zei dat hij voor hem zeep zou voorschrijven in plaats van een siroopje. En nu roepen ze dus constant naar elkaar “zeep in je mond!”

En zo was november weer een boeiende maand! Jullie anders nog iets speciaals meegemaakt?


5 Antwoorden op “Moederschip maand-ABC”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *