Moederschip

Over het moederschap in rustig kabbelende golven en in woelige waters

Moederdag – als een dochter moeder wordt

Vandaag is het weer zover: moederdag. Een commerciële uitvinding om alle moeders eens in de bloemetjes te zetten. Want we weten allemaal dat het eigenlijk elke dag moederdag is. En dan bedoel ik niet de we-gaan-eens-braaf-zijn-voor-één-dag-en-mama-overladen-met-kusjes versie, maar de we-krijsen-de-boel-vaker-bij-elkaar-dan-dat-we-knuffels-uitdelen-en-alleen-mama-kan-dit-oplossen variant. Moeder zijn, het is niet te beschrijven. En toch ga ik het doen. Het is je op elk moment bewust zijn dat je kinderen hebt, ook als je helemaal alleen op een verlaten strand in een hangmat ligt of midden in een discotheek beseft dat je er de volgende dag toch weer vroeg uit moet (twee situaties die voor veel moeders puur hypothetisch maar wel eens heel gewenst zouden zijn, het is maar een tip). Het is in één klap verantwoordelijk worden en vaarwel zeggen aan de onbezorgdheid. Het is je eigen belangen naar de achtergrond duwen en beslissingen maken in functie van je kinderen. Ik leerde mezelf pas echt kennen toen ik moeder werd. Het is het meest intense dat je kan ervaren, zowel positief als negatief. En dat op zoveel verschillende vlakken.

Een quote die ik ooit eens ergens gelezen heb en die het moederschap voor mij perfect omschrijft is deze: “When you become a mother, you stop being the picture and start being the frame.” Dit vat het mooi samen. Niet dat ik ooit “the picture” heb willen zijn, maar eens je moeder bent, kan je dat al helemaal op je (gestriemde en uitgerokken) buik schrijven.

 

Wat vooraf ging aan bovenstaande foto

 

Moeder zijn is niet zomaar één rol. Je wordt verpleegster, manager, kok, professionele knuffelaar, clown, uitvinder, leerkracht… en ga zo maar door. En dit alles 24/7 met in de eerste jaren maar weinig erkenning. Je kan er nooit meer uitstappen, het is een engagement voor de rest van je leven. Je kan ex-vrouw, ex-collega of ex-vriendin worden, maar nooit ex-moeder.

Elk jaar beginnen tienduizenden vrouwen compleet onwetend aan die rol van hun leven, waar ze soms een oscar, en dan weer niet eens een nominatie voor zullen krijgen. Omdat je er dingen voor terugkrijgt die onbetaalbaar zijn. Omdat je dan pas weet wat de zin van het leven is. Hoe zwaar het bij momenten ook kan zijn, het is gewoon niet te bevatten wat kinderen bij je losmaken. Daarom vind ik het ook belangrijk om vandaag eens stil te staan bij vrouwen die graag zwanger willen worden, maar voor wie het niet zo evident is. Of mama’s die hun kindje verloren zijn. We kunnen al eens klagen en zagen over de moeilijke momenten, maar deze vrouwen zouden maar wat graag een moeilijke dag inruilen voor de onzekerheid of pijn waarin ze nu verkeren. Maar die keuze hebben ze nooit gehad. Dat besef moet verschrikkelijk zijn. En op dagen als deze voelt dat extra pijnlijk aan. Denk ook eens aan hen vandaag, en laat het iemand uit je vriendenkring of familie weten. Want ze zijn met velen, meer dan je denkt.

In theorie is dit al mijn vierde moederdag. Op de eerste kwam ik net uit het ziekenhuis met een hoopje baby van 5 dagen oud, dus die dag is een beetje aan mij voorbij gegaan. De tweede keer was De Dochter net een jaar, en was er dus ook nog geen besef. (Overigens was er bij De Man na twee keer ook nog steeds geen benul van het concept moederdag, want ik was toch zijn moeder niet? Maar dit geheel terzijde). Vorig jaar was er een attentie van de crèche en kreeg ik voor de eerste keer een typisch “zelf”geknutseld moederdagcadeautje (dit wil zeggen: de begeleidsters hebben er bloed, zweet en tranen in gestoken en De Dochter wat vingerverf). Deze moederdag is de eerste die ik mag meemaken met een schoolgaande dochter, hoewel die zich nog niet van geheimhouderij bewust is, en moederdag voor haar start wanneer ze uit school komt met het cadeautje in haar handen.

Op het moment dat je moeder wordt, komt er voor elke vrouw een speciale rol bij. Want je blijft ook gewoon de dochter van jouw moeder. Deze sandwichpositie was voor mij aanvankelijk heel bizar. Je eigen moeder die voor de eerste keer “wat ben je toch een goed moederke” zegt, toen kwam het besef pas echt binnen.

 

 

Zowel moeder als dochter zijn, het zorgt voor moeilijke beslissingen. Doe je op moederdag iets met het eigen gezin, of met je ouderlijk gezin? Een combinatie van de beide komt in mijn omgeving het vaakst voor. Voetjes onder de tafel bij je eigen moeder, en daarna met het gezin erop uit. Een gouden combinatie!

Bij een feestdag horen volgens de economie cadeautjes, maar wat geef je dan het best aan een moeder? Voor mij zijn dat vooral geen huishoudelijke apparaten (houd die dingen maar voor de Dag van de Praktische Huisvrouw. Kan je niet missen hoor, het zijn alle 364 dagen na moederdag), maar eerder dingen die niet te koop zijn: tijd voor mezelf en/of een boek, gezonde ingevroren maaltijden voor een hele week, rustig aan de dag beginnen, brave kindjes, op je gemak eten zonder 20 keer te moeten rechtstaan… Dus papa’s: jullie weten wat te doen 😉

Een fijne dag voor alle (toekomstige) moeders!

 

4 Antwoorden op “Moederdag – als een dochter moeder wordt”

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *