Moederschip

Over het moederschap in rustig kabbelende golven en in woelige waters

Mijn goede (mama)voornemens voor 2020

Jup, dit is een foto van vorig jaar. Ik kan dit soort foto blijkbaar maar één keer in mijn leven van De Man verwachten. Hij zal u dus nog jaaaren achtervolgen! (De foto, niet De Man).

Januari, de maand van de nieuwe kansen. Elk jaar opnieuw een paar goede voornemens (jeweetwel: sporten, diëten, stoppen met roken enzo) die al in februari sneuvelen. Ik besloot het daarom dit jaar wat concreter aan te pakken en voor kleinere, iets meer haalbare mama-doelen te gaan. Wat wil ik in 2020 anders doen?

1. Geduldiger zijn

Dit is voor mij nog elke dag een werkpunt. Ik ben me ervan bewust, dat is al een grote stap. Maar tussen ochtend en avond zitten soms heel wat obstakels die dit goede voornemen blokkeren. Ik begrijp nu waarom kinderen in Nederland “bloedjes” genoemd worden, iets met nagels enzo 😉 Dus ik zwier er hier zowaar een inspirational quote tegenaan (en jullie weten dat het dan erg met mij gesteld is): patience is the art of conceiling your impatience. Werk aan de winkel voor mij!

2. In samenhang met het voornemen van hierboven: minder roepen

Ik laat me nogal snel meeslepen in het aantal decibels die ten huize Moederschip worden geproduceerd en moet vaak veel moeite doen om boven die andere twee straalmotoren uit te komen. Maar moet dat eigenlijk wel? Aangezien het toch niet veel helpt, wil ik het dit jaar eens over een andere boeg gooien. Wish me luck…

3. Meer pyjamadagen inlassen

Dan moet je er eerst wel een hebben natuurlijk. Tot december 2018 had ik GEEN pyjama (ik weet dat exact omdat toen de foto bij deze post werd genomen). Ik bracht mijn nachten door in oude zwangerschapsgewaden of een t-shirt van De Man. Tot ik bij Hunkemöller enkele leuke pyjama’s zag. En plots hoorde ik bij het soort mensen dat een pyjama draagt ‘s nachts. Eentje waarbij de boven- en onderkant gewoon matchen! On-voor-stel-baar.

Dus: zo van die lege dagen waarop niets moet, heerlijk. Ik ga die dagen bewust inplannen, want voor je het weet, is de agenda weer volgelopen en komt er niets meer van in huis.

4. Mijn GSM vaker aan de kant leggen

Dit is iets dat zo concreet en simpel is, maar waar ik echt moeite mee heb. Ik heb mijn geluid niet vaak aan staan, heb geen pushmeldingen en toch word ik zo vaak afgeleid door dat ding. Eens kijken uit nieuwsgierigheid, verveling, gewoonte…? Ik merk dat ik pas écht met hen kan spelen als de GSM niet in een straal van drie meter rond mij ligt.

5. Eén op één

Ik heb twee totaal verschillende kinderen met elk hun eigen interesses. Logisch toch dat ik hen dan het meest plezier doe met een uitstapje helemaal op hun maat? Toch komt dit er niet altijd van, vooral om praktische redenen. Aangezien zowel kind als ik daar veel deugd van hebben, wordt dit mijn laatste voornemen voor dit jaar.

Een klein lijstje, maar eentje dat in ons huishouden een wereld van verschil zou kunnen maken. Wat willen jullie anders doen in 2020?



Deze post bevat een gesponsorde link. Hoe ik tegenover samenwerkingen sta, kunnen jullie hier lezen.

10 Antwoorden op “Mijn goede (mama)voornemens voor 2020”

  • Charlie Choe is ook za-lig voor pyjama’s! Had vroeger ook nooit een pyjama tot ik die website ontdekte 😀 Ik vind zo’n hele dag in mijn pyjama wel altijd lastig. Ik voel mij dan zo’n sloor ofzo, haha.

    • Oh dat merk kende ik nog niet, maar heb dan ook nog maar weinig ervaring in het pyjamasegment 😀 Ziet er ook heel leuk uit!

  • Ik sluit me bij de eerste twee puntjes aan 🙂 en ook puntje 4 is misschien wel iets dat ik wat meer zou willen doen. Benieuwd of we dat op het einde jaar ook mooi kunnen afvinken 😉

  • Haha het is een heel cheesy foto maar echt een héél schone foto! Ik ben meer een peignoirmens dan een pyjamamens eigenlijk – en ik heb dan ook altijd van die random samengeraapte stukken aan. Maar pyjama’s zijn zo DEFTIG hè, misschien moet ik dat kopen. Als ik ooit moeder ben.

  • Hmja, geduld is geen makkelijke. Hier zijn de lastigste momenten als ik net terug ben van het werk, we allemaal moe zijn en honger hebben, en er gekookt moet worden. Dat wordt er al eens geroepen, maar sinds kort zegt J. ‘mama, jij mag niet zo roepen’. Confronterend…
    Ik ga op zoek naar meer evenwicht tussen ‘werk en leven’ dit jaar. Nog geen idee hoe ik dat zal vinden, maar dat zien we wel weer 🙂

    • Ooh ja dat is een herkenbare! Om die reden halftijds gaan werken, dat brengt me echt zoveel rust. En ja, dan is ons huis misschien pas over 20 jaar helemaal af en doen we geen fancy reisjes, maar dat is het mij allemaal waard 😉 Die tijd tussen thuiskomst en de maag vullen is gewoon dodelijk! Toen ik nog voltijds werkte, losten we dat op door voor twee dagen te koken óf vooruit te koken (dus eigenlijk maak je op dag 1 dan het eten van dag 2 enz.) Vond ik redelijk geniaal van mezelf 😀

      • Hmja, ik zou het ook willen, minder werken, maar in mijn job is dat niet echt haalbaar. Ik werk nu 4/5 en kook op zondag vaak voor zondag en maandag, en op woensdag voor woensdag en donderdag. Op dinsdag en vrijdag zijn het vaak dingen die snel klaar zijn, of is het spaghetti of iets dergelijks dat ik eens tijdens het weekend heb gemaakt en ingevroren. Je moet echt op zoek naar van die ‘mom hacks’, ik weet niet hoe je anders alles klaarspeelt 🙂

          • Haha, dat weet ik zo niet. Maar ik probeer het op die manier te doen, omdat we zo wel zo vers mogelijk eten en niet vervallen in kant en klaar of afhaal. Het zijn veel vaker snelle of makkelijke gerechten dan vroeger, en ik moet toegeven dat ik het uitgebreider koken wel mis. Maar dat komt wel weer, als J. wat groter wordt en zelfstandiger kan spelen 🙂

  • Pfieuw er zijn best wel wat dingen die ik anders wil doen 🙂 Maar als het aankomt op Tuur proberen om nog meer tijd voor hem vrij te maken. En op die momenten er ook echt zijn voor hem en niet half met mijn gedachten ergens anders zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: Inhoud geblokkeerd