Moederschip

Over het moederschap in rustig kabbelende golven en in woelige waters

Ik behandel mijn kinderen niet gelijk

Dat is nogal een titel he. Maar het is waar. Ik durf zeggen dat ik mijn kinderen niet gelijk behandel. Bedoel ik daarmee dat ik hen niet gelijkwaardig behandel? Absoluut niet! Voor mij zijn dat twee verschillende begrippen. Een gelijke behandeling wil in mijn ogen zeggen dat je je kinderen altijd exact hetzelfde geeft. Een gelijkwaardige behandeling is gebaseerd op kijken naar wat elk kind individueel nodig heeft.

Elk kind heeft zijn eigen noden. De Dochter vindt het bijvoorbeeld heerlijk om voor het slapengaan nog wat ‘knuffeltijd’ te doen, terwijl De Zoon liever ‘praatjestijd’ heeft. Bij het ontdekken van iets nieuws heeft de ene alleen maar de spreekwoordelijke schop onder zijn kont nodig, terwijl de andere liefst al dagen op voorhand voorbereid wordt op wat er gaat komen. Twee kinderen met een totaal verschillende handleiding, en dus ook een totaal verschillende aanpak.

Zelf hebben ze daar trouwens helemaal geen probleem mee. Er is geen concurrentiestrijd tussen hen op dat vlak (de strijd tussen hen onderling tijdens het spelen, daar zwijgen we maar over 😉 ) en ik denk dat dat net komt omdat ik hen geef wat ze nodig hebben. Nog een voorbeeld: ze mogen allebei een verhaal kiezen voor het slapengaan. Duurt dat bij de ene 5 minuten en bij de andere 15, dan is dat toch niet erg? Ze hebben elk het verhaal gekregen dat ze wilden.

Hetzelfde met cadeaubudgetten. Ze kiezen iets uit voor Sinterklaas, en de ene gaat echt niet zeggen dat dat van de andere groter of duurder is. Of kledij: als de trui van de ene te klein is, dan ga ik toch automatisch niet ook een nieuwe kopen voor de andere?

Knuffels en kussen krijgen ze ook gewoon wanneer zij daar nood aan hebben, en als dat dan wil zeggen dat ik met de ene wat meer knuffel dan de andere, is dat voor mij én voor hen helemaal oké.

Je kinderen exact hetzelfde behandelen in de hoop dat je niemand voortrekt, is nonsens. En neen, ik heb geen voorkeur voor één van mijn kinderen. Maar net omdat ze zo verschillend zijn, zijn er natuurlijk wel bepaalde eigenschappen van een kind die meer gelijkend of juist tegengesteld zijn aan de mijne.

Zo kan ik er enorm van genieten om iets te doen met het ene kind, terwijl ik er juist stress van krijg door dit met het andere kind te doen (zwemmen bijvoorbeeld, of naar de cinema gaan).

Wil dit zeggen dat ik een voorkeur heb voor het ene kind, nee toch? Op dat moment is er gewoon een eigenschap of een activiteit die meer bij mij of bij het kind aansluit. En dat is helemaal oké. Dus in plaats van de koek gelijk te verdelen, verdeel ik die liever naarmate de honger die ze hebben. Of nee, slecht voorbeeld. Want over de grootte van koeken zijn ze niet zo mild naar elkaar toe haha. Maar soit, jullie snappen wel wat ik bedoel zeker? 😉

5 Antwoorden op “Ik behandel mijn kinderen niet gelijk”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *