Moederschip

Over het moederschap in rustig kabbelende golven en in woelige waters

Einde van de eerste schoolwinter!

Paasvakantie! En ein-de-lijk wat mildere temperaturen. We hebben onze eerste “schoolwinter” overleefd en man, wat ben ik blij dat die voorbij is. Ik heb de winter altijd een mooi seizoen gevonden, lekker in mijn onesie binnen zitten en een film kijken onder een dekentje met als enige gezelschap een warme chocomelk. Maar als ouder van een schoolgaand kind beleef je dit toch een beetje anders.

 

Koud!

Als ik dat kleine dropje met haar pomponnetjesmuts en veel te grote boekentas in die koude door de schoolpoort zag stappen, brak mijn hart toch een beetje. De kleine koppigaard wou ook geen wanten aandoen, die zijn haar veel te complex. Om over een sjaal nog maar te zwijgen. Ze trok wel haar plan want als ik vroeg of ze dan geen koude handen had, zei ze: “Dan steek ik die toch gewoon in mijn zakken?” Even simpel als geniaal.

 

 

Kledij

Uiteraard hebben ze warme kledij nodig in de winter, maar in de klas is het wel gewoon 20°C. Elke dag was het zoeken naar een outfit die uit laagjes bestond. En daarbij niet te vergeten: sommige dingen waren NOT done. Zo wou ze nooit rolkragen of een dikke trui dragen. En dan broeken, zucht, Een jeans of dikkere legging was ook niet gewenst. Een dunne legging en sweatshirt was zowat haar standaard outfit. We lieten dat dan maar toe, ze zou wel zelf voelen dat dit niet warm genoeg was. Maar nooit heeft ze ook maar één keer gezegd dat ze het te koud had. Daar sta je dan met je uitleg waarom je warme kledij moet aandoen 🙂

 

Speelplaats

De speelplaats is sowieso al een jungle. Dat heb ik zelf mogen vaststellen toen ik voor het werk eens in de buurt moest zijn net toen het middagspeeltijd was, en besloot om ‘toevallig’ langs de speelplaats te rijden (yes, dat type moeder!) En dat had ik beter niet gedaan.

Gelukkig was het op dat moment nog vrij zonnig. Ik wil niet weten hoe het er daar uitziet als die kleintjes meer dan een halfuur moeten staan bibberen in de kou.

 

Kwaaltjes

Voor het eerst in mijn dertigjarige bestaan heb ik gehoord over cold cream. Een wonderzalfje dat helpt tegen droge plekken in het gezicht, gesprongen adertjes, rode wangen… Ook lippenbalsem is deze winter heel vaak aangesleept.

Voor droge handen en benen gebruikten we een hele vette olie. Helaas heeft ze hetzelfde probleem als de mama: in de winter lijken we een soort slangenvel te krijgen waar je de barstjes zo in kan zien. En wanneer het lente wordt, vervellen we weer.

Het haar van De Dochter gaat sowieso al eerder richting type vogelnest, maar in de winter is het helemaal onhandelbaar. Door de muts en de temperatuurverschillen ligt het ofwel helemaal plat, ofwel lijkt het elektrisch geladen. Leuk voor de klasfoto’s!

En dan heb ik het nog niet gehad over het hoesten (waar je zo goed als niets aan kan doen), zakdoeken die je moet blijven aanslepen voor al die snottebellen, neusspoelingen, puffertjes of aerosol…

We zijn er dit jaar vanaf gekomen met een enkele oorontsteking, lichte RSV, bronchitis en een buikgriepje. Al bij al toch nog een geslaagde winter dus. Maar nu sluit ik dit hoofdstuk graag af. Over een paar dagen is het zover: Welkom, lente!

 

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *