Moederschip

Over het moederschap in rustig kabbelende golven en in woelige waters

Waarom ik blij ben dat De Zoon 18 maanden is

Sinds twee dagen is mijn dreumes volgens de boeken officieel een peuter! De dreumestijd, het is zoals ik eerder al schreef niet mijn favoriete periode om mama te zijn. Maar vanaf nu zal alles plots anders worden 😉

 

Eten

Gedaan met de papjes en prakjes! De Zoon eet al enkele maanden alles in stukjes. Dat wil ook zeggen dat hij gewoon mee zou kunnen eten met ons. Alleen is hij het gewend van op de crèche om ‘s middags warm eten te krijgen dus kook ik in het weekend ook meestal al ‘s middags. Als wij dan pas ‘s avonds eten, eet hij gewoon nog een keer mee. Met zijn 85 cm en 10,8 kg mag hij dat zeker hebben.

Hij is absoluut niet kieskeurig qua eten, en meestal gaat alles er vlotjes in. Alleen fruit lijkt hij minder lekker te vinden. Als hij mocht kiezen, was het elke dag banaan of blauwe besjes.

Sinds enkele weken eet hij ook goed alleen met een lepel, gedaan dus met voederen en weer meer rust aan tafel.

 

 

Slapen

De nachten waarin we voor een fles of een tutje moesten opstaan zijn voorbij! Hij slaapt zelfs beter dan zijn grote zus. Om 19 uur is hij moe, en om 5 uur niet meer. Zo simpel is het voor hem. En wij moeten hem er maar in volgen, daar is niets aan te doen. Ondanks alle goede adviezen die ik daarover al kreeg 😉

De dutjes, die verschillen nog dagelijks. Soms vallen zijn ogen al toe om 9 uur (wat wil je, dat is dan ook al middag voor iemand die om 5 uur wakker is). Dan slaapt hij anderhalf uur en ergens in de namiddag nog eens een uurtje, en soms kan hij langer wakker blijven en slaapt hij twee uur aan een stuk op de middag. Op de crèche doet hij sowieso maar één dut, het zal daar minder saai zijn dan thuis zeker?

 

Spelen

In tegenstelling tot enkele maanden geleden, kan hij zich toch al eventjes zelfstandig bezig houden. Hij doet dan nog niets echt geconcentreerd, loopt een beetje van hier naar daar of pest zijn zus, maar hij komt alleszins niet meer zoveel aan mijn rokken hangen als enkele maanden geleden.

Vooral ‘technisch’ speelgoed zoals een vormendoos, blokkentoren of ringen stapelen doet hij graag. Ook leest hij sinds enkele maanden graag boekjes, waar ik heel blij om ben. De eerste 15 maanden gebruikte hij die alleen om weg te gooien of mee op zijn zus te slaan, maar plots kwam de interesse dan toch. Hoe meer woordjes hij kent, hoe trotser hij wordt.

 

 

Ontwikkeling

Op korte tijd heeft hij zoveel geleerd: stappen, praten, dingen begrijpen, opdrachtjes uitvoeren…  zelfs interesse voor zindelijk worden is er al. (Al komt dat meer doordat hij grote zus wil nadoen). Hij snapt nu ook dat dingen gevaarlijk zijn. Zo schreef ik enkele maanden geleden nog dat hij zich op de grond gooide als iets niet mocht, en zich daarbij pijn deed. Nu gaat hij met veel gevoel voor drama nog altijd op de grond liggen, maar hij doet dat dan zo voorzichtig dat het bijna komisch wordt.

Doordat hij zich beter kan uitdrukken, is de frustratie minder groot geworden. Hij kan perfect zeggen wat hij bedoelt, al is het soms nog in codetaal of in een enkele lettergreep (“waaa” is bvb. water). Vanaf nu wordt het voor mij als mama alleen maar leuker. Hoe meer zelfstandigheid, hoe liever ik het heb. Laat dus maar komen die peuterfase!

 

 

 

 

 

 

 

 

2 Antwoorden op “Waarom ik blij ben dat De Zoon 18 maanden is”

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *