Moederschip

Over het moederschap in rustig kabbelende golven en in woelige waters

Een voorkeur voor het geslacht van je baby

De laatste tijd zie ik regelmatig artikels passeren over het onderwerp: een voorkeur hebben voor een jongen of een meisje tijdens de zwangerschap. Volgens mij heeft bijna iedereen die stiekem. Maar tussen hopen en je openlijk afvragen of je wel wil zorgen voor een baby van het andere geslacht dan dat waarop je had gehoopt -zoals in dit artikel- vind ik wel heel ver gaan.

Een voorkeur vind ik niet abnormaal. Iedereen heeft in zijn hoofd wel bepaalde karaktereigenschappen die meer aan jongens of aan meisjes gelinkt worden, en die aansluiten bij hoe je zelf in elkaar zit. Ik had ook het perfecte plaatje in mijn hoofd van een man en twee jongens. Dat leek me heerlijk, zo’n mannenbastion in huis. Vooral het “uiterlijke” van meisjes (lees: shoppen, make-up, nagellak, tierlantijntjes…) sprak me niet direct aan.

Toen onze dochter dus haar geslacht kenbaar maakte, was dat even schrikken. Maar enkele dagen later was ik al helemaal gewend aan het idee. Misschien werd het wel een stoere wildebras en anders kon ze nog altijd met de papa gaan shoppen en naar de tantes trekken voor nagellak of make-up. Een wildebras is ze niet geworden, maar het laatste klopt wel.

Ik dacht eigenlijk heel naïef: als ze het voorbeeld niet zien bij de mama, zal dat misschien nog meevallen. But boy was I wrong 😀 Geen idee meer wanneer ze er voor de eerste keer mee aankwam, maar De Dochter had plots haar levensmissie gevonden: hoe meer glamour, hoe beter. En tot op de dag van vandaag is nog steeds het ergste wat haar kan overkomen: de keuze moeten maken tussen glitter OF roze. (En ja, er bestaat écht wel zoiets als teveel blingbling, zelfs voor een vierjarige.)

Toen ik twee jaar later opnieuw zwanger was, bleef ik de hoop houden om ooit te mogen weten wat het is om een zoon te hebben. Om dinoparken te bouwen, moddergevechten te houden of te racen over autobanen. Ook hier moest ik mijn verwachtingen lichtjes bijstellen. Als er een haartje op de broek van De Zoon valt, is het al paniek (“ikke vuil”). En zo zie je maar: je kan bepaalde ideeën en verwachtingen hebben, maar dat wil niet zeggen dat jouw fantasiekind ook echt zo zal worden.

Intussen heb ik er helemaal vrede mee dat ik een zoon én een dochter heb, en vind ik bij allebei even veel aansluiting. Niet omwille van hun geslacht, maar omdat ze elk hun eigen leuke interesses hebben, die ik maar al te graag verder ontdek samen met hen.

 

Klopten jullie “verwachtingen” met de realiteit?

 

3 Antwoorden op “Een voorkeur voor het geslacht van je baby”

  • Ik wou graag een dochter en was over the moon toen ik wist dat ik er eentje mocht verwachten. Roze vulde ons huis en ik droomde van een schattige ballerina die net zoals mama zich in alle stilte uren kon bezig houden. En boeken zou lezen, met hopen. Ondertussen is het roze naar de achtergrond verdrongen en is het al blauw wat de klok slaat. De tutu ligt onaangeroerd in de verkleedkist, maar heksen en superhelden logeren hier regelmatig. Geen giechelende vriendinnetjes, maar een ravottende beste vriend en de rustige (voor)leesmomenten zijn hier vaak zoek. Toch worden er nagels gelakt, K3-liedjes gezongen en kleedjes uitgekozen. En ik zou het voor geen geld ter wereld willen missen!

  • Ik denk niet dat ik bij mijn oudste een sterke voorkeur had. Ik wist niet zo goed wat me zou overkomen. Ik had wel de dagen voor de echo een heel sterk gevoel (en dromen) dat het een meisje zou zijn, dus ‘k was even overdonderd toen ik hoorde dat het een jongen werd.

    Bij mijn 2e zwangerschap hoopte ik wel op een jongen. Ergens lijkt het wel boeiend om van elk 1 te hebben, maar voor de jongens zelf onderling denk ik dat er een sterkere band zou zijn als het beide jongens zouden zijn. Maar uiteraard weet je dat helemaal niet.
    Net zo min over hoe stoer ze zullen zijn of wat hun interessesfeer is.

    en toch ben ik een beetje blij dat er geen roze speelgoed in mijn huis rondslingert en dat de pluisjes in mijn droogkast niet helemaal roze kleuren. ‘k Vind mijn mannenbastion best wel fijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *