Moederschip

Over het moederschap in rustig kabbelende golven en in woelige waters

De pot op! Gedaan met luieren

Zindelijkheidstraining, één van de vele geneugten van het ouderschap. Hoe ik het er twee jaar geleden van af bracht, konden jullie hier eerder lezen. En nu was het al de beurt aan nummer 2! Ik was er ZO nog niet klaar voor. Maar De Zoon geeft al sinds vorige zomer aan dat hij dat potje wel zeer interessant vindt en doet alles na wat grote zus doet, dus het was tijd om er werk van te maken.

Aangezien de crèche maandag een dagje gesloten was en ik op vrijdag altijd met hem thuis ben, hadden we afgelopen weekend vier heerlijk lange dagen om ons helemaal uit te leven. Ik was waarschijnlijk de enige persoon in België (die niet in de agrarische sector werkt) die blij was dat het vier dagen zou regenen.

Op vrijdag brachten we grote zus samen naar school en daarna toverde ik de onderbroekjes tevoorschijn. Na lang wikken en wegen, besloot hij om voor de vosjes te gaan en niet voor de strepen, om vijf minuten later weer van gedacht te veranderen. Het was al snel duidelijk dat dit allemaal één groot spel zou worden. Een spel zonder winnaars, that is.

De voormiddag verliep verder heel goed. We kampeerden met spelletjes, boekjes en blokken op vier vierkante meter rond het potje en om de 10 à 15 minuten zette ik hem erop. Meestal volgde er dan ook iets. Amai, ik wist niet dat kinderen zo vaak mini-plasjes produceerden. Want ook tussen die korte intervallen liep het enkele keren mis. Hij had het wel onmiddellijk door als hij aan het plassen was, en vaak kon hij nog verdergaan op het potje.

Toen het dutjestijd was, weigerde hij zelfs zijn pamper aan te doen. Maar dat was toch echt wel nog te voorbarig dus met veel vijven en zessen ging die toch terug aan. Na het dutje was de pamper ook effectief droog! Onmiddellijk een grote plas en trots dat hij was. Zou het echt zo simpel kunnen gaan? (Spoiler: neen)

De namiddag verliep ongeveer hetzelfde. Ik denk dat we op de hele dag een vijftal accidentjes hadden. Een geslaagde eerste dag dus!

Zaterdagochtend ging het nog beter. Om het halfuur op het potje en geen enkel ongelukje. Tot na de middagdut, dan weigerde hij plots nog een onderbroekje aan te doen. Het nieuwe was eraf waarschijnlijk… Hij was héél lastig de rest van de dag, en ik denk dat hij voelde dat dit voor ons iets belangrijks was of zo, want hij daagde uit dat het een lieve lust was. Zo deden we hem bvb. op het potje, er kwam niks, en dan vijf minuten later stond hij ernaast te plassen. Dit ging zo urenlang door, en rond 18 uur moesten we hem een pamperbroekje aandoen omdat ik door de voorraad onderbroekjes heen was. Zouden we het al opgeven?

Met nog twee dagen in het vooruitzicht, wou ik het toch nog een kans geven. Zondagochtend vol goede moed opnieuw begonnen en de voormiddag verliep weer zoals zaterdag. Om alle frustratie bij ons te vermijden, deden we het deze keer (tegen alle zindelijkheidsregels in) wel met pamperbroek. Maar de spelregels bleven hetzelfde: om het halfuur op het potje. Hij deed het weer heel goed! En wij waren toch al iets minder gestresseerd. Op de hele voormiddag deed hij een miniplasje in de pamperbroek.

Zondagnamiddag waren de broekjes gewassen en gedroogd en gingen we er weer tegenaan. YOLO! De rest van de dag verliep verbazend goed, op een enkel accidentje na. Tegen 18 uur had hij het precies wel weer gehad met dat potje, maar na een halfuur was het toch al bad- en bedtijd dus deze keer werd ik er niet gek van.

Maandagochtend was vergelijkbaar met de andere voormiddagen. Om de drie kwartier à uur op het potje deze keer, en niets in de broek.

Ook de namiddag verliep vlotjes, we waagden ons zelfs aan een uitje richting gemeentehuis voor het aanvragen van zijn kids-ID (twee jaar na de geboortedatum). Stiekem ben ik wel trots op dat ventje. Alleen is het natuurlijk makkelijk als je thuis bent en alle aandacht ervoor kan hebben. Achteraf bekeken denk ik dat het beter was om dit tijdens een week of twee verlof te doen. Want hij voelt het zelf nog helemààl niet aan als hij moet gaan, dus eigenlijk zijn wij het die zindelijk zijn voor hem. Volledig zindelijk in vier dagen (zoals vele methodes beweren), dat lijkt mij toch echt een utopie.

Vandaag gaat hij naar de crèche, zonder pamper. We gaan de komende drie dagen kijken wat het geeft, want daar is natuurlijk veel meer afleiding en de begeleidsters hebben ook geen tijd om hem constant/onmiddellijk op dat potje te zetten met zoveel andere aandachtvragende peuters om hen heen. Wordt vervolgd!

 

Als jullie nog tips hebben voor de verdere aanpak, shoot 😉

 

 

 

 

 

6 Antwoorden op “De pot op! Gedaan met luieren”

  • Hey! Ja, lastig he die training. Wij hadden het geluk dat het zomer was, dus liep hij soms in zijn blote poep. Maar dan is het natuurlijk wel op de vloer ;-). Ik schreef er ook een blog over, misschien heb je er iets aan: miekids.com/2018/09/06/op-het-potje/

    • De zomer is idd een voordeel qua opkuis, maar met kleren aan voelen ze dan weer beter wat een natte broek is. Het is een afweging 🙂

  • ha gekende Hema onderbroekjes. Ik vind die wel schattig.

    Bij ons was het een lang verhaal met vallen en opstaan maar ook met 4 maanden pauze in de potjestraining omdat mijn jongste er echt nog niet klaar voor was ondanks vele hittegolf weekends deze zomer in blote billen. Aan het begin van dit jaar, na een week trainen in de kerstvakantie en vervolgens 2 weken aanmodderen op school en opvang is het dan toch gelukt. Hij reageerde echter ook veel gevoeliger, hangeriger enz die weken dus ik denk dat dat trainen wel op hen weegt en hen onzeker kan maken.
    Op 4 dagen trainen?? No way. Bij geen enkele van mijn kinderen. Bij jongens is het gemiddeld ook later dan bij meisjes hoor ik altijd. Mijn oudste zoon maakte de klik net voor 2ijn 2,5…mijn jongste zoon was dus al bijna 3.

    https://goofballsworld.blogspot.com/2019/01/potty-training-wave-2.html

    • Het is een heel proces he, het zijn geen hondjes 🙂 Ik ben er vrij zeker van dat ik hem straks niet zal ophalen met dezelfde broek als deze ochtend. Maar ik hoop dat de start wel gemaakt is. Hihi idd hema, zitten super!

  • Phew, wij worden er moedeloos van. Rond 2 jaar was er grote interesse in het potje, dat even snel weer over was. Dan volgde er een fase van totale afkeer en drama, en J. wou zelfs niet meer in bad omdat ze een keer in bad had geplast. Wekenlang drama, en net toen het weer beter begon te gaan kreeg ze de windpokken, met vooral blaasjes op de poep en zo. We zijn nu terug bij af, en het is telkens niks op het potje en meteen in het pamperbroekje erna. Gelukkig pushen ze niet al te hard op school, want forceren heeft een averechts effect…

    • Dat is idd echt om moedeloos van te worden 🙁 Als ze er niet eens op willen, heeft forceren geen enkele zin. Dat hebben we hier die zaterdagmiddag ook heel duidelijk gemerkt! Ze zal de klik nog moeten maken. Wat ik mss nog zou proberen, is om (tegen alle regels in) het potje los te koppelen van waar het eigenlijk voor dient. Want zindelijkheid is precies wel een issue voor jullie meid. Dus bvb niet in de wc zetten maar gewoon in de living voor de tv ofzo. Dan zal ze er mss vroeg of laat toch eens gaan op zitten? Zelfs al is het al spelend, zo leert ze dat het geen bedreiging is. Maar mss hebben jullie zoiets al gedaan 😉 Veel goeie moed alleszins!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *