Moederschip

Over het moederschap in rustig kabbelende golven en in woelige waters

Dag van de sociaal werker

Vandaag is het dag van de sociaal werker, het beroep dat ik al bijna 10 jaar op verschillende plaatsen uitoefen. Sinds november werk ik als sociaal werker bij Kind en Gezin. Ik voelde mij al heel snel met deze organisatie verbonden. Want K&G is echt veel meer dan meten, wegen en (of course) de spuitjes. Op sociale media lijkt het soms bon ton om af te geven op de mensen die hier werkzaam zijn, terwijl ik zelf dagelijks zie hoe iedereen zich maximaal inzet en zich in bochten wringt om alle jonge kinderen de juiste opvolging te kunnen geven.

Ik zal niet ontkennen dat ouders soms het gevoel hebben niet begrepen te worden, of een totaal andere visie hebben dan wat een verpleegkundige of arts op het consultatiebureau verkondigt. Maar is dat niet overal zo? Iedereen komt toch wel eens in aanraking met een juf, vroedvrouw, kinderverzorgster of zelfs een grootouder, vriend(in) of een buur die een andere mening heeft dan jijzelf?

Is het niet net enorm zinvol om van elkaar te leren over hoe jij de opvoeding van je kind wel of niet wil doen? Deze mensen spreken ook maar vanuit hun eigen kennis en ervaring, en hebben de beste bedoelingen met jouw kindje. Ik geloof niet dat er ergens in Vlaanderen een verpleegkundige haar consultaties begint met het idee: “Vandaag ga ik eens tien ouders ongerust maken over de groeicurve!” En toch wordt dat beeld zelfs in de media nog vaak geschetst. Kijk maar naar series als ‘Zie mij graag’ (exact dat van die groeicurve dus), of ‘De Twaalf’, waarin naar de sociaal werker verwezen werd als “die trut van Kind en Gezin die mijn kind heeft afgepakt.” Ik zat daar tegen mijn TV-scherm te roepen: “Maar neeeeeeen, wij pakken geen kinderen af!”

Elke doorverwijzing gebeurt met en uit zorg. Beter doorverwijzen en daarna te horen krijgen dat er niets aan de hand is, dan een probleem niet gezien te hebben. En toch komen er soms boze ouders na een doorverwijzing terug naar het consultatiebureau met een “zie je wel!” in plaats van te denken “oef, gelukkig maar.” Ik kreeg met mijn eigen kinderen twee keer een doorverwijzing die wél terecht was, en die door de huisarts noch de vroedvrouw opgemerkt waren. Dankjewel opmerkzame dokter/verpleegkundige van K&G!

Bovendien is dit een gratis dienst. Als je eens gaat kijken naar andere landen, mogen we daarvoor onze pollekes kussen. Er zijn meer dan 300 consultatiebureaus om de afstand die gezinnen moeten afleggen niet té groot te maken. Weet ook dat als het met iemand niet zou klikken, je altijd zelf bij een andere verpleegkundige/dokter of zelfs naar een ander CB kan gaan voor opvolging.

In die 4 maanden is Vankindengezin al snel mijn familienaam geworden. Eentje die ik met trots draag. Ik voel me heel betrokken bij de gezinnen die ik begeleid. Voor het eerst in mijn carrière heb ik het gevoel dat ik steentjes in een rivier kan verleggen, dat ik écht een verschil kan maken in het leven van de gezinnen in mijn buurt. Met carnaval een lach toveren op het gezicht van een vijfjarig meisje, omdat ze voor het eerst in haar leven een prinsessenjurk kan dragen. Kijken welke rechten mensen hebben in hun situatie, of hen toeleiden naar de juiste diensten. Meegaan met een alleenstaande ouder om een voedselpakket te halen. De brug maken tussen thuis en school, omdat kinderen geweldig goed kunnen verbergen hoe het er thuis werkelijk aan toegaat. Spullen verzamelen voor gezinnen die niets hebben. Mijn notitieblok en balpen “vergeten” bij een kindje dat er naar uitkijkt dat ik kom, zodat hij kan tekenen op mijn papieren… Het zijn maar een aantal voorbeelden van de dingen die ik elke dag mag doen.

Mijn job zorgt ervoor dat dit kleine stukje van de wereld een betere plek wordt. En daarom ben ik trots om een medewerker te zijn van Kind en Gezin. Denk dus alsjeblieft twee keer na voor je medewerkers, die met hart en ziel klaarstaan voor het welzijn van jouw kindje, gaat bekritiseren. Zéker in deze tijden, want ons team blijft zich ook de komende weken inzetten om zoveel mogelijk gezinnen de juiste hulp te kunnen bieden.

2 Antwoorden op “Dag van de sociaal werker”

  • Jullie doen mooi, waardevol werk! Ik herken dat wel hoor, dat mensen afgeven op jullie, dat is in mijn job net hetzelfde. We zijn altijd de slechten blabla. Ik begrijp dat ook wel, als er dingen misgaan of frustraties zijn dat iemand de zondebok moet zijn maar kom, fijn is het niet. Als je dan eens een complimentje krijgt of een fijn gesprek had (of in jouw geval: lachende kindjes of ouders die zich gesteund voelen) doet dat dubbel zoveel deugd!

Laat een reactie achter op Vrijdag lijstjesdag! Bij welke job zou ik geen meerwaarde zijn? – Moederschip Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: Inhoud geblokkeerd