Moederschip

Over het moederschap in rustig kabbelende golven en in woelige waters

Moederschip

Elk nadeel heb z’n voordeel

Ik ga eerlijk zijn: op vrijdag 13 maart kreeg ik een lichte hartstilstand. De scholen gesloten? Hoe zou ik in godsnaam 5 weken (toen waren we nog naïef) dag en nacht bij mijn kinderen overleven?

Ondanks de soms wel zware dagen, is er intussen ook een soort berusting gekomen: 5, 7 of misschien zelfs 14 weken zonder school… we redden het wel. En we zullen er met veel levenswijsheid doorkomen, want ik heb echt wel al veel geleerd. Zoals multitasken. Met twee thuiswerkende ouders was dat in het begin een hele zoektocht. Ons oorspronkelijke plan was om een babysit in te schakelen, maar toen de maatregelen strenger werden, besloten we daar toch maar van af te zien. We proberen nu zoveel mogelijk af te wisselen, maar op sommige momenten worden we allebei op Skype verwacht en dan is schermtijd onze redding. Toch waren er nog momenten dat een overleg moest onderbroken worden voor kakkende of moordzuchtige kindjes, of dat ik telefonische huisbezoeken deed met een koptelefoon op terwijl ik de Bollo berendans aan het doen was. Multitasken is na vijf weken my middle name geworden.

Ook heb ik creatief leren zijn. Niet in de zin van knutselen (wat had je gedacht, je kan van een ezel nu eenmaal geen racepaard maken), maar creatief in het bedenken van alleen-tijd of oplossingen om even te ontsnappen aan de kinderen (hallooo verstoppertje of het “kwijtraken” van sleutels zoals die van de buitendeur als ze in de tuin aan het spelen zijn). Alle gekheid op een stokje, los van een paar kleine inzinkingetjes gaat het best wel goed met ons.

Nog een voordeel is dat ik nu eigenlijk pas al de ouders van de klasgenootjes goed leer kennen. Door samen gefrustreerd te zijn over de streken van onze kinderen, door een raambezoekje bij het rondbrengen van knutselwerkjes of door een videochat waar wij toch net iets meer de tijd moeten invullen dan de kindjes zelf. Al toffe mensen tegengekomen zo!

En absoluut op nummer 1: het feit dat ik zo goed als geen was meer heb, aangezien ze hier 24/7 in hun onderbroek rondlopen. De diepvries geraakte na vijf jaar ook eens leeggegeten, dankuwel hamsteraars! Deze dingen compenseren ruimschoots voor het feit dat ik nu elke dag moet stofzuigen, want oh boy iemand die nu ons huis zou binnenkomen, zou denken dat we vijf honden en negen katten hadden (en we hebben er nul). Hoe kunnen kinderen zoveel stof en vuil produceren??

Niks mag en niksen moet. Ik vind het bij momenten (bvb in de weekends) wel eens zalig, dat gedwongen huisarrest. Wij plannen vaker bewust lege weekends, maar dan is er altijd toch een beetje dat schuldgevoel van ‘had ik nu niet met hen naar de speeltuin/het bos/een ecologische en Scandinavisch ingerichte speelboerderij… gemoeten?’ Nu mag niks en voel ik geen druk om hen educatief of zinvol bezig te houden (in het weekend, welteverstaan, want door de week passeert er toch al eens een stresske als ze een of ander taakje moeten volbrengen).

Iedereen in hetzelfde schuitje, een betere tous ensemble hadden ze niet kunnen wensen daar bij de voetbalbond. Ik voel me al bijna klaar voor 9 weken zomervakantie! (Dan wel graag eens helemaal alleen of met De Man op de costa corona, en de kindjes af en toe naar een kampje of naar de grootouders. Laat ons hopen dat dat weer mag dan…)

7 Antwoorden op “Elk nadeel heb z’n voordeel”

  • Elk nadeel heeft inderdaad wel z’n voordeel! Hier hebben we ook bijna geen was meer maar moeten inderdaad wel veel meer schoonmaken. Wij zijn ook twee thuiswerkende ouders (hier met baby) maar gelukkig kunnen we wel wat afwisselen en moeten we beide niet zo vaak op skype. Voor mij is het grote voordeel dat ik nu ondanks alles wel de baby van heel dichtbij kan zien opgroeien, dat is echt een zegen.

  • Hoera voor in onderbroek lopen! Ik heb ook minder was (van mezelf, weliswaar). Ik vind dit daarnaast toch wel hét moment voor jullie om een kat of hond te adopteren! Ik stem voor, kinderen van Sanne!!!

    En ik hoop heel hard dat we minder in onze hectische moet-moet maatschappij zullen leven, als dit allemaal voorbij is. We zullen zien …

    • Ooh grappig dat je dat zegt, ik ben echt een kattenmens! Maar wij zijn echt te vaak weg om goed voor dat beestje te kunnen zorgen 🙁

  • Jep, ook hier niet meer elke dag een vers setje kleren. En dat vuil, serieus, van waar komt dat?
    Wij hebben ook veel raam- of voordeurbabbels met ouders van vriendjes van J. Heel leuk als iedereen in de buurt woont. Zo voel je je toch iets minder alleen…

  • Hier net omgekeerd, Tuur wisselt tegenwoordig twee keer per dag van outfit, want die komt steevast ongelooflijk vuil binnen na het buiten spelen. Echt, hoe die zo vuil kan worden, it beats me. Net als hoe hij er in slaagt om op nog geen 5 minuten ons huis er te laten uitzien alsof er al weken niet gekuist is (en vergis je niet, wij kuisen wel degelijk elke week grondig). Maar er zijn idd ook mooie dingen, zoals die wij praten met vriendjes aan de overkant van de straat 🙂

  • een kwartier puzzelen tussen 2 vergaderingen in of een half u gaan voetballen. Pendeltrajecten van 10 seconden. Verse soep bij de lunch, het mogen getuige zijn van het leerproces van mijn zoon en hem nieuwe klanken zien leren lezen (en hoe de juf dat uitlegt enz)….ik zie ook veel coronavoordelen hoor.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: Inhoud geblokkeerd