Moederschip

Over het moederschap in rustig kabbelende golven en in woelige waters

Brief aan mijn vierjarige dochter

Lieve Lena,

Vier jaar ben je vandaag geworden. Vier! Het is de eerste verjaardag waar ik moeite mee heb (en nee, dat is niet omdat je nu niet meer gratis binnen mag in de Efteling). Voor de maatschappij zijn 0 tot 3-jarigen toch nog altijd een beetje baby. Ze tellen niet mee op het vliegtuig, in hotels, in all-you-can eat restaurants (terwijl jij er makkelijk voor zorgt dat zo’n restaurant failliet kan gaan aan een driejarige.)

 

 

Als baby en peuter kon ik je niet snel genoeg groot kijken. Ik wou gesprekken met jou voeren, je meenemen naar pretparken en theatershows, een pannenkoek gaan eten… En dat doen we nu allemaal. Ik ben duidelijk een kleutermoeder. Maar bij elke knokkel die erbij komt op je mollige kinderhandjes, is het toch even slikken. Want zo snel als de vorige vier jaar voorbij vlogen, zo snel zullen ook de volgende vier gaan.

 

 

Vier jaar geleden rond deze tijd waren we nog altijd aan het wachten op het moment dat je eindelijk je schattige snoetje eens zou tonen, en dan waren we al tien dagen voorbij de uitgerekende datum. Zelfs toen ze begonnen met inleiden, gebeurde er de eerste uren niets. Grappig hoe het karakter van zowel jou als je broer zich getoond heeft in mijn bevallingen. Jij bent nog steeds heel afwachtend, rustig en moet even wennen in nieuwe situaties. Maar tegelijk ben je daarna toch een sociaal en nieuwsgierig kind.

Jij bent mijn oudste, degene die van mij een moeder maakte. Nog elke dag zoeken we samen uit hoe dat precies moet. Mijn dag begint altijd goed als jij met je ongetemde krullenbol (we noemen het jouw trollenhaartjes) naar beneden komt. Het is een instant-vrolijk remedie, al zal je daar over een paar jaar wel anders over denken. Je uiterlijk kan je nu gelukkig nog niet veel schelen, alhoewel… nagellak, lippenstift en rokjes zitten wel standaard in het Lena-weekendpakket.

Je houdt niet van beperkingen, meer bepaald in kledij of in het haar. Als je uit school komt, loop je het liefst direct in je ondergoed rond. En we hebben je min of meer tot een frou-frout’tje gedwongen omdat speldjes, rekkertjes en linten het nog geen vijf minuten uithouden bij jou.

Babbelen is jouw favoriete hobby. Het enige moment dat je dat niet doet, is omdat ik aan het voorlezen ben of omdat je eet. En dan nog… “Eerst knabbelen, dan babbelen”, moet één van de meest gehoorde zinnen zijn hier ten huize Moederschip. We sluiten de dag nooit af zonder vijf vijftien minuten praatjestijd. En die komt dan nog voor of na de knuffeltijd.

Want ook knuffelen kan je als de beste: een dag zonder knuffels is een dag niet geleefd, dus je komt met plezier een hele dag door fletsen bij mama. Durf ik mij even in de zetel zetten, dan ben je daar. En stiekem hoop ik dat dat nooit voorbij zal gaan.

Gelukkige verjaardag mijn kleine knuffelkont 🙂

 

 

3 Antwoorden op “Brief aan mijn vierjarige dochter”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *