Moederschip

Over het moederschap in rustig kabbelende golven en in woelige waters

Brief aan mijn driejarige zoon

Lieve Simon,

Vandaag word je drie jaar. Drie jaar waarin we verbaasd zijn over hoe snel jij alles begrijpt, hoe sterk je bent op vlak van taal en motoriek, hoe je nu al cijfertjes herkent… maar ook drie jaar waarin we nauwelijks sliepen. Dit komt waarschijnlijk omdat je niets wil missen, dag en nacht lijk je aan te staan om zoveel mogelijk indrukken als een spons in je op te zuigen. Je stelt ons grappige vragen en kan zelf ook mopjes maken als de beste. Als wij een streep verf op onze muur zouden krijgen elke keer als je ons het mopje van het konijn en de worteltaart vertelt, dan zou ons huis eindelijk geverfd raken.

Elke ochtend moet ik je als een baby van de trap dragen. En telkens opnieuw leg je je hoofd op mijn schouder en fluister je “voorzichtig he mama”, alsof je nog weet dat wij samen eens van de trap vielen toen je zeven maanden was.

Je vindt het heerlijk om je boterhammen in bolletjes te kneden, die ik je dan moet voeren zodat je kan doen alsof je in mijn vinger bijt. Je geniet van je (uitgebreide) slaapritueel, met ‘vliegen’ of rollebollen op het grote bed, een boekje lezen, knuffel- én praatjestijd. Je benut deze tijd ten volle, het zijn de weinige momenten waarop je met één van ons alleen kan zijn zonder dat ook grote zus om aandacht vraagt. Want die laatste, daar kan je soms niet mét, maar vooral niet zonder. Je zou het liefst van al ook al bijna vijf zijn, want alles wat je zus doet is veel interessanter. Je speelt liever met haar vriendjes en wonder boven wonder ben je ook voor hen niet het vervelende kleine broertje, maar een bondgenoot in kattenkwaad uitsteken en babbelen.

Je wordt ongelooflijk blij van grote en kleine dingen: van kerstomaatjes in je brooddoos, van dino’s op je kleren, van stickers plakken, van boekjes lezen, van “Hallo!” roepen tegen elke brug waar we onder rijden, in de hoop de echo te horen. Elke avond kijk je uit naar het moment waarop de maan verschijnt, je hebt het sowieso altijd als eerste gezien.

Tijdens het voorlezen leg je altijd een handje op mijn hand, alsof je niet kan wachten om de blaadjes om te draaien en het hele verhaal te kennen. Dat kleine gebaar typeert jou zo hard, het staat voor alles wat jij bent: nieuwsgierig, leergierig en onderzoekend.

Gelukkige verjaardag, mijn prachtige zoon. Ik ben zo blij dat ik jouw mama mag zijn.

9 Antwoorden op “Brief aan mijn driejarige zoon”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *