Moederschip

Over het moederschap in rustig kabbelende golven en in woelige waters

Acht vragen op de Achtste – Interview van moeder tot moeder

Elke maand op de achtste stel ik een mama uit mijn kennissenkring acht vragen over het moederschap. Want het is altijd leuk om te horen hoe anderen dit ervaren. Het vorige interview kan je hier nalezen. Deze maand is het de beurt aan mama Charris!

Het gezin van Charris bestaat uit vier leden: papa en mama (dertigers), de driejarige dochter en een ouwe sloeber van een hond. Soms zijn ze het er niet helemaal over eens wie het grootste kind in hun gezin is: de dochter, de vierpotige metgezel of papa. Maar dat mama vaak de orde moet handhaven in het gezin, dat staat als een paal boven water 😉

 

1. Hoe heb je de zwangerschap(pen) ervaren?

Ik maakte één zwangerschap mee en het was meteen eentje om nooit meer te vergeten. Negen lange maanden misselijkheid, variërend van draaglijk tot onhoudbaar. Doe er nog voortijdige krampen en allerlei andere “kleine” kwaaltjes bij, gemixt met een gigantische buik wegens veel vruchtwater: afzien, all the way. Er was in mijn lichaam letterlijk geen plaats voor twee. De dochter in de buik eiste alle energie voor zich op en dat was echt aan mij te zien. Maar nu ik mijn dochter heb mogen ontmoeten, zou ik het meteen opnieuw doen, in a heartbeat, alleen maar voor haar.

 

2. Hoe kijk je terug op je bevalling(en)?

Ook hier weer geen walk in the park, helaas. Kort verteld: vier dagen over tijd en oververmoeid. In het ziekenhuis weeënopwekkers gekregen op zondagavond, water gebroken om 7u30 op maandag, epidurale om 9u, geduld vroedvrouw op tegen 15u30. Daarna persen met een stuk of vier mensen en in aanwezigheid van de gyn kwam onze dochter met de ventouse ter wereld om 16u12. Het scheelde geen haar of het was een spoedkeizersnede. Een overrompelende ervaring, to say the least. Maar geen steekje gevoeld dankzij de epidurale, godzijdank. Ook achteraf viel alles reuzegoed mee. Ik word er nog altijd emo van als ik erover vertel, dus ik vermoed dat ik nog steeds het één en het ander niet verwerkt heb. Maar opnieuw: ik zou het voor mijn dochter meteen opnieuw doen!

 

3. Hoe zou je jouw opvoeding omschrijven?

Bovenal probeer ik een ouder te zijn in de eerste plaats. Het is mijn taak, mijn absolute verantwoordelijkheid, om haar op te leiden tot een zelfstandige jonge vrouw. Ik probeer mijn eigen belangen aan de kant te schuiven en de hare eerst te zetten, in elke beslissing die ik maak. “Wat is het beste voor haar?” is een vraag die voortdurend in mijn hoofd zit. Ik ben strikt, maar rechtvaardig. Ze moet weten wat ze aan mij heeft, wat ze kan verwachten. Daarnaast probeer ik het veilige nest te zijn waar ze altijd weer naartoe kan vliegen. Waar men luistert en liefheeft, zonder verwachtingen. Zij heeft er tenslotte niet voor gekozen om hier te zijn, dat hebben wij in haar plaats beslist. Ze is ons niets verschuldigd, wij haar echter heel veel. En ook: ik probeer haar waarden bij te leren, over mededogen en zachtheid en zorgen voor elkaar. Of ik daarin zal slagen, zal blijken in de toekomst, maar dan nog heb je niet alles in de hand.

 

4. Wat vind je het mooist aan moeder zijn?

De onvoorwaardelijke band van liefde met je kind. Er is niets ter wereld dat ik liever zie. Het is een dimensie in de liefde die ik vooraf helemaal niet kende. Ze geeft kleur aan mijn leven, diepte. En samen met haar ga ik op reis, op weg, een echt avontuur voor ons beiden!

 

5. En wat vind je moeilijk aan het moederschap?

Goh, heel veel. En ik sta nog maar aan het begin. Er staat mij ongetwijfeld nog heel veel moeilijks te wachten, mijn hele leven lang. De energie die het vreet, de ouderschap van een (jong) kind. De beknotting van je vrijheid ook. Echt helemaal niet te onderschatten. En de zorgen, oh, de zorgen. Je kostbaarste “bezit” steeds meer vrij te moeten laten en zien dat je ze niet tegen alle kwaad kunt beschermen. Niet weten of je het juiste doet, ook al zijn je intenties goed. Piekeren over de toekomst. Het ouderschap is echt wreed te noemen op dat vlak.

 

6. Wat is je ultieme tip om werk, gezin en vrije tijd te combineren?

Lol, dat is een goeie! Geen? Daar worstelt elke ouder wel mee. Als ik eentje zou opnoemen, dan is het: niet te veel “moeten”. Ook gewoon eens “niksen” en zien wat er van komt. Dogma’s overboord gooien en go with the flow. Veel werk nog aan de winkel hier 😉

 

7. Op welke manier zorg je goed voor jezelf als mama?

Een man hebben waarop je kunt bouwen is voor mij een absolute must. We proberen de taken eerlijk te verdelen en gunnen elkaar op tijd een dagje me-time. Met mijn studie probeer ik op een eigenaardige manier ook voor mezelf te zorgen, omdat ik gelukkig wil zijn in mijn job zodat ik ook algemeen goed in mijn vel kan zitten. Ik probeer ook oog te hebben voor als het minder goed met me gaat. Het verleden heeft me al geleerd dat ik op mijn eigen grenzen kan botsen als ik niet oplet. Dankzij psychotherapie weet ik heel goed wat de alarmsignalen zijn en probeer ik mezelf op tijd af te remmen.

 

8. Omschrijf in één woord wat het ouderschap voor jou is:

Tegenstrijdig

 

Bedankt Charris voor je eerlijke verhaal!

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *