Moederschip

Over het moederschap in rustig kabbelende golven en in woelige waters

Acht vragen op de Achtste – Interview van moeder tot moeder

Elke maand op de achtste stel ik een mama uit mijn kennissenkring acht vragen over het moederschap. Want het is altijd leuk om te horen hoe anderen dit ervaren. Deze week: mama Nadia!

Ik ben Nadia, 33 lentes jong/oud (laten we het bij voorkeur op jong houden), echtgenote van Fabio en mama van twee flinke patéekes; Mila (3,5 jaar) en Matteo (bijna 1,5 jaar). Ons gezin telt ook nog twee pluizebollige poezekes; Binck en Orso en 1 (niet zo pluizige en intussen vooral erg grote) schildpad; Wobbel.

Naast het zorgen voor al die schatten, werk ik ook nog 80% voor CAW Limburg als maatschappelijk werker waar ik enerzijds werk als bemiddelaar in familiezaken en anderzijds als medewerker binnen het team intrafamiliaal geweld.

 

1. Hoe heb je de zwangerschap(pen) ervaren?

Ik ben gezegend geweest met twee vrij makkelijke zwangerschappen. Ik heb gelukkig niet al teveel last gehad van misselijkheid (zolang ik kleine beetjes bleef eten tenminste, maar hey… is there a better excuse to eat?!) Vrij comfortabel dus!

Al blijf ik het frappant vinden hoe de ene zwangerschap helemaal anders voelde dan de andere; bij Matteo heb ik het allemaal toch precies ‘bewuster’ beleefd. Komt daarbij ook wel dat de ene baby zéér wild was (a.k.a.: AUW!) terwijl het bij de andere gewoon genieten was van de rust zelve (Dankjewel, Matteo!). Dus je zou denken; “amai, die heeft ervan genoten!” en dat klopt ook wel… Deels… Want ik ben eigenlijk niet het type dat graag zwanger is. (Sorry aan de dames die erg hebben afgezien… Ik weet dat dit misschien niet erg menselijk klinkt om te zeggen!) Die buik zat maar in de weg, de kleine kwaaltjes belemmerden me soms toch wel, altijd die 7000 vragen van mensen die je niet altijd kent, …

(Valt het op dat het voor mij wel genoeg is na twee? :))

 

2. Hoe kijk je terug op je bevalling(en)?

Hoe verschillend ik mijn zwangerschappen beleefd heb, zo gelijkaardig heb ik de bevallingen ervaren! Ik beleefde twee keer haast dezelfde bevalling, waarbij ik eigenlijk echt niet mag klagen. Ze zijn allebei erg snel verlopen dankzij weeënopwekkers en ik ben tot op de dag van vandaag stiekem toch ook wel fier dat dit me twee keer gelukt is zonder epidurale (*klein vreugdedansje goes here*).

De eerste bevalling was wel erg overweldigend, maar dit had vooral te maken met een continue weeënstorm waarin ik zat. Bij de tweede bevalling heb ik alles veel bewuster meegemaakt.

Ik ben bij beide ook wel heel rustig kunnen blijven en volledig in mezelf gekeerd om ‘erdoor te komen’. Ik ben er nog altijd van overtuigd dat die rust me heel erg geholpen heeft!

 

3. Hoe zou je jouw opvoeding omschrijven?

Voor ik kinderen had, had ik zelf al heel wat ideetjes over hoe ik het zou doen (of hoe vooral niet), maar nu ik er zelf in zit……. Laat ons zeggen dat ik vaak denk; “choose your battles” of “daar gaan ze niet dood van”!

Ik heb erg leren relativeren en loslaten en het hoeft allemaal niet zo perfect te zijn. Ik hoop dat ik zo op een rustige en positieve manier kan opvoeden, waarbij ik zelfwaarde en warmte heel belangrijke waarden vind. Begrijp me niet verkeerd; ik ben absoluut ook wel een principemama en regels moeten er zijn (en of die er zijn!). Structuur vind ik heel belangrijk. Maar ik kan dus best wel afwijken van mijn oorspronkelijke ideeën en bijvoorbeeld zien dat een TV soms ook echt wel een handige babysit is (#overleven #daretoadmitit). Realistisch zijn, noem ik dat dan!

 

4. Wat vind je het mooist aan moeder zijn?

Die twinkelende oogjes die naar me toe spurten met open armpjes als ik thuiskom na een lange dag op het werk.

Dat kleine lijfje dat zich probeert te versmelten met mijn schoot.

De stralende glimlach als ze iets zelf kunnen nadat ik het ze heb geleerd.

De verwondering als we samen dingen ontdekken.

Dat kleine, hoge stemmetje dat ’s avonds op z’n zachtst nog snel even “ik hou van jouuu” zegt.

… ’t is toch zo schoon!

 

5. En wat vind je moeilijk aan het moederschap?

De eeuwige twijfel en bezorgdheden. Doe ik hier wel goed aan? Moet ik hier meer afgrenzen? Moet ik ze meer durven loslaten? Is dit aangepast aan hun noden of leeftijd? Gaan ze dat wel kunnen? Voelt ze zich wel goed op school? Enz.

Ik moet mezelf er ook vaak op attent maken dat ik niet ‘doorschiet’ in de zorgen; soms kan ik echt beginnen doemdenken, omdat het mijn grootste angst is dat er mijn twee lieverdjes iets ernstig zou overkomen.

 

6. Wat is je ultieme tip om werk, gezin en vrije tijd te combineren?

Die zoek ik zelf ook nog! 🙂

Ik kan me beredderen door een goede planning en communicatie te hebben met mijn man. Ik heb veel geluk met mijn behulpzame echtgenoot die samen met mij een online-agenda deelt en waardoor we goed zicht hebben op wat er ons allemaal te doen staat telkens… En we proberen dat dan ook echt wel eerlijk te verdelen allemaal en te zien dat elk van ons ook tijd voor zichzelf heeft (en, zeer belangrijk; ook voor elkaar!).

Gelukkig hebben we ook wel een goed netwerk dat dicht bij ons in de buurt woont, waardoor we kunnen terugvallen op de lieve oma’s en opa’s, de tantekes, enz.

 

7. Op welke manier zorg je goed voor jezelf als mama?

Ik zou heel graag willen zeggen dat ik een hobby heb en dat ik van alles voor mezelf doe…. Maar wekelijks iets ‘inroosteren’ voor mezelf, lukt me tot op heden nog niet echt.

Wat ik wel doe, is bewuste ‘Nadia-tijd’. Dus niet voor mezelf als mama zorgen, maar voor mezelf als persoon en dan ook net heel erg bewust even geen mama zijn! Zo ben ik pas terug van een citytrip met vriendinnen en ga ik een aantal keer per jaar naar de sauna. Of ik ga wel eens ontbijten met een vriendin. Dat soort dingen!

Door mijn andere rollen in het leven bewust te blijven oppakken, laad ik mijn batterijtjes op voor de moeilijkere mamamomentjes.

 

8. Omschrijf in één woord wat het ouderschap voor jou is:

Als ik er dan echt iets op moet plakken, is het wel ‘rollercoaster’.

I LOVE rollercoasters, echt. Drop mij in eender welk wild ding dat overkop gaat, ronddraait, wiebelt, whatever. ZA-LIG. Maar stiekem geeft het toch ook wel kriebels in de buik omdat het wel eens eng is en je niet weet wat er komen gaat. Maar ik geniet volop van elke bocht, draai, salto … Zelfs van die kriebels! Alleen gaat ‘ie veel te snel… 🙂

 

Wat een prachtige vergelijking Nadia. En zo is het ook echt, een beetje zoals Plopsaland, maar dan voor ouders 🙂 Bedankt!

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *