Moederschip

Over het moederschap in rustig kabbelende golven en in woelige waters

Moederschip

Acht vragen op de achtste – Interview van moeder tot moeder

Elke maand op de achtste stel ik een mama uit mijn kennissenkring acht vragen over het moederschap. Want het is altijd leuk om te horen hoe anderen dit ervaren. Deze maand: mama Valerie!

Ik ben Valerie, moeder van 3 kinderen in een samengesteld gezin. Siebe (12), Guust (10) en Renée (4) zijn de drie musketiers. 

 1. Hoe heb je de zwangerschap(pen) ervaren?  

2. Hoe kijk je terug op je bevalling(en)?

De zwangerschappen van mijn jongens waren lastig om dragen, letterlijk en figuurlijk. Ik was amper 5 weken zwanger, dus héél pril, toen ik al werd opgenomen in het ziekenhuis door extreme misselijkheid. Ik huilde dat het voor mij niet meer hoefde, dat het ellendig gevoel moest overgaan. Rond week 10 beterde dit, maar toen startten de bloedingen. Deze bleven wéken doorgaan tot ergens week 25. Het kon dus! Bloeden zonder miskraam. Mentaal ging ik door een hel. Maar toen…week 27…hallo harde buiken! Veel te vroeg! Ik herinner mij ook nog rond week 32 mijn werkdag. Ik werkte recht tegenover het ziekenhuis, dus altijd veilig dichtbij moest er iets tijdens de werkuren gebeuren. Die dag had ik zo’n pijn, dus ik pufte van ’s morgens tot 17u, want ik wou overuren maken! Ik verontschuldigde mij bij mijn collega. Om 17u stond ik recht en waggelde naar het ziekenhuis, want ik had écht veel last en moest nog door de Colruyt gaan sjezen met een kar en daar kreeg je ook al harde buiken van. Ik werd een bed opgeduwd met paniek en een hele uitleg. Mijn zoon zou geboren worden als ze niet snel waren. Ik had al de hele dag weeën. Hup, spuit in de kont met weeënremmers, longrijping en opnamen. Mijn enige bezorgdheid was de Colruyt. Siebe bleeft nog 4 weekjes lekker warm bij me. 

Guust was een verrassingskindje, want ik werd nooit ongesteld tussen de 2 zonen. Als ik dacht dat ik het wel gehad had met bloedingen, was deze zwangerschap nog erger. Een buik vol hematomen, een vieze smaak in mijn mond waar ik maanden van moest walgen en snel thuis gezet met rust. Maar meneertje vond het zo lekker gezellig, dus bleef hij zitten tot er rond 41 weken een inleiding op het programma stond. Ik kon me voor mijn hoofd slaan nadien, want dat zou ik nooit meer doen! Hoe vlot hij werd geboren! Een gang met 11 dames die zouden bevallen en enkel ik wou de inleiding proberen zonder epidurale. Het is me nét niet gelukt. Of wel? De epidurale werd gezet en ik werd onmiddellijk weggevoerd, want het was al zover. 

Renée herinner ik me veel minder van de zwangerschap, want alles verliep zo smooth, buiten de keren dat ik achter mijn toonbank in mijn winkel op de grond lag te bekomen van een slechte geur die me deed walgen. Het werd een paaskindje! Heel speciaal om tussen de weeën door met de vroedvrouw thuis de paaseitjes klaar te leggen, je kinderen klaar te maken om hen weg te brengen, gewoon blijven doorgaan met de kinderen, afleiding. Heerlijk! Tot we weg moesten naar het ziekenhuis omwille van streptokokken. Ik wil dit graag nog eens overdoen! 

En sowieso: bevallen is het heerlijkste gevoel dat er is. Er hangt iets magisch rond. Pijn of niet. Maar voor mij is het genoeg geweest nu. 

 3. Hoe zou je jouw opvoeding omschrijven? 

Ik probeer hen zoveel mogelijk te laten experimenteren, mij in te leven waarom ze op bepaalde manieren reageren zonder meteen kwaad te worden, het vanuit hun perspectief bekijken. Ik probeer hen duidelijk te maken dat rijkdom vooral liefde is en niet geld. Niet alleen uit noodzaak, maar ook omdat je daar gewoon gelukkiger van wordt, van alternatieven bedenken, van nadenken of iets op een andere manier kan. 

 4. Wat vind je het mooist aan moeder zijn?

De onvoorwaardelijke liefde voor je kinderen. Wanneer het stil is in huis ze allemaal een kusje gaan geven in hun slaap en beseffen hoe dankbaar ik ben dat ze er zijn. 

 5. En wat vind je moeilijk aan het moederschap?

Zucht. Pubers. Definitely. Het ontbreken aan dankbaarheid omdat ze dit nog niet beseffen, wat het voor een moeder mentaal toch wel heel moeilijk maakt. 

6. Wat is je ultieme tip om werk, gezin en vrije tijd te combineren? 

Het is een hele struggle, dus geen idee of ik de juiste persoon ben om dé tip te geven. Het beste wat me kon overkomen, was een burn-out om in te zien dat de tijd vliegt, dat ze NU kinderen zijn en dat ze de kleine dingen later zullen herinneren. Ja, misschien is dat dé tip wel. Herinneringen maken voor later.

 7. Op welke manier zorg je goed voor jezelf als mama? 

Ik hou heel erg van me-time, maar helaas komt het te weinig voor. Ik ben een moederkloek die haar kuikens niet graag achterlaat, ik wil hen ook altijd overal mee.  Dus zelfzorg is een werkpuntje. 

 8. Omschrijf in één woord wat het ouderschap voor jou is: 

Liefde

Bedankt Valerie! Ik kijk al uit naar de puberteit 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *