Moederschip

Over het moederschap in rustig kabbelende golven en in woelige waters

Moederschip

87 dagen

Opgelet: klaagpost

Ik wil het niet meer. Kan het niet meer. Voor de zevenentachtigste keer hetzelfde dagelijkse toertje wandelen. Voor de zevenentachtigste keer stofzuigen. Voor de honderdste keer met klei, krijt of verf spelen. Weer die trampoline op. Bekers water uitgieten. En daarna weer opkuisen omdat ze omgevallen zijn. Konten afvegen. Elke dag hetzelfde boekje lezen of gezelschapsspelletje doen. Drie keer per dag de kruimels van onder de tafel vegen. Het constante gezeur voor eten. Voor de drieduizendste keer “mamaaaa!” horen.

Toen nonkel Ben vertelde dat alle kleuters in juni naar school zouden mogen, vergat hij blijkbaar die van mij. De Dochter mag halve dagen gaan, De Zoon (nog) niet. Vanaf 13 uur worden we dus weer terug gekatapulteerd naar de lockdown met onze kleuters, net toen we dachten dat we die hadden overleefd. Het lijkt alsof de tijd op pauze staat, alsof de trein van het dagelijks leven weer vertrokken is maar we tegelijkertijd toch nog even in de wachtzaal zitten. Dat wordt nog eens extra bevestigd bij de zoveelste annulatie van een hotel, een pretpark, een reis, tickets voor een show… zomer 2020 is geannuleerd.

Ik kan al maanden mijn werk niet meer doen zoals ik het zou willen. Dit is waarschijnlijk voor de meeste mensen het geval, maar nu wordt plots verwacht dat alles stilaan weer wordt zoals ervoor. Maar hoe ga je op huisbezoek als je kinderen niet naar school mogen (want opvang is er bij ons enkel als de beide ouders uit huis moeten werken), hoe doe je (vaak zwaar beladen) telefoons als er twee kleuters rond je aan het gillen zijn? Ik weet het echt niet meer. En aangezien ook onze zomeropvang volledig werd geannuleerd en alle andere opvangmogelijkheden natuurlijk al maanden zijn volgeboekt, zal het nog de hele zomer deze manier van ploeteren werken worden. Zucht. Dat moest ik even van me afschrijven.

Vergeet mild/verbindend/natuurlijk/positief/onvoorwaardelijk… ouderschap. Ik sluit me aan bij dit clubje. Zuchtend ouderschap, dat is volgens mij een blijvertje 🙂

9 Antwoorden op “87 dagen”

  • Nonkel Ben heeft denk ik bij heel wat ouders voor heel wat verzuchtingen & teleurstellingen gezorgd. Wij hebben ongelooflijk veel geluk dat Tuur terug 5 op 5 naar school mag en kussen daar elke dag ons beide pollekes voor. Want nu pas merken we hoe zwaar het eigenlijk was, de hele tijd met een kleuter erbij. We kregen intussen ook al van een aantal kampen bericht dat ze geannuleerd zijn, geboekte vakantie is nog bang afwachten en ik heb er geen idee van hoe we de zomer gaan overbruggen met al die annulaties. Het is waarschijnlijk een hele magere troost, maar weet dat je niet alleen bent! Dikke knuffel X

  • Nee we zijn zeker niet alleen, maar het lijkt alsof alle kinderen weer normaal naar school kunnen behalve die van ons haha. Een fast forward naar september zou wel welkom zijn :p

  • Hier is de kleuterschool pas sinds gisteren terug gestart, en ik heb precies nu pas mijn klop gekregen van de afgelopen weken. Wekenlang alles gegeven voor het werk, en mijn grenzen serieus genegeerd. Dat is de prijs die je dan betaalt zeker?
    Bij ons is de school wel volle dagen (nuja, als je van 8:45 tot 15:45 een volle dag noemt), en niet op woensdag. Maar als we zien hoe J. supervrolijk thuis komt, dat maakt alles goed :-).

  • Zooooo herkenbaar. Zo fier als ik ben op mezelf en alle mama’s die met de glimlach de duizendste maaltijd bereiden en de miljoenste keer meespelen, zo hard hou ik mijn hart vast bij de gezinnen waar het geduld al lang op was… waar de kids het niet leuk hebben thuis.
    Je verdient een standbeeld, een applaus en een medaille! Ik wens je kids toe die het ooit beseffen! 🙂

  • Ik snap je helemaal! En…. zelf hou ik toch wel van mijn bubbel. Maar ik heb hier maar 1 loslopend wild rondlopen, haha. Kan me voorstellen dat het nog andere koek is met twee. Ik zou de baby wel naar de opvang kunnen brengen, want het mag, ook als je beide van thuis uit werkt. Maar ik doe het niet, krijg het niet over m’n hart (mietje alert)

    • Haha dat had ik bij de eerste ook, schuldgevoel als ik een middagje voor mezelf wou en zij nog op de crèche was. Laat ons stellen dat dat bij een tweede lichtjes verandert 😂

  • aiai, gaat het al wat beter?

    ‘k dacht ook dat alle kleuters wel terug naar school waren, bij onze kinderen is iedereen gewoon weer terug…maar effectief, ik moet mijn werk altijd om 15u onderbreken om ze te gaan opvangen.
    Alle zomerinitiatieven zijn bij ons wel bevestigd: speelpleinwerking is nu wel met reservering, maar de gevreesde stormloop bleef uit en er zijn 10 dagen na de inschrijvingen nog beschikbare plaatsen. Kampjes zijn ook bevestigd.

    ik vind het wel superstil in huis nu. en ‘k heb in mijn meetings geen excuus meer om even te ontsnappen en 10 min weg te lopen uit beeld “omdat er een kind naar het wc moest”. Pff da’s ook jammer, na 2-3 maand gewoonte

    • Ja intussen mogen ze allebei naar school van 8u30 tot 13u, krijg het maar eens geregeld als werkende ouders… de vakantie ziet er ook al beter uit, mijn man is 2 dagen in de week technisch werkloos dan. Een geluk bij een ongeluk.

Laat een reactie achter op fieke Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: Inhoud geblokkeerd